la donna e mobili

attila ilhan'ın hoş şiirlerinden bir tanesidir.
şiir şöyledir;

paris'e mahsus bir yağmur hayatı.
bin dokuz yüz elli bir senesi sonunda.
sokaklar benim, ben sokakların.
bir türkü gezinir dilimin ucunda.

maubeuge sokağı'nda gelip durmuşum.
otel defterine şair yazmışlar.
konservatuvar talebesi komşum.
rigoletto'dan prensin aryasına başlar,
her sabah saatin onunda.

masmavi bir sesi var hergelenin.
türkü söylemek yaşamanın başka türlüsü.
gönlünce bir türküsü var mademki herkesin,
bu bizim yaşamışlığımızın türküsü.
üniversitenin ikinci yılında.

elbet bana biraderi düşündürür.
siz kendisini tanımazsınız.
bafra maden içer, istifham gibi yürür.
şimdi ben yalnız, o daha yalnız.
rigoletto'nun sağında ve solunda.

kalbinde dünyayı taşır bu çocuk.
dünya kalbimizde taşınmaya değer.
bin yılbaşı gecesi balıklar gibi sarhoştuk.
la donna'yı eteğinden çekti birader,
taksim harbiye yolunda.

abbas ki türküler içinde yaşadı.
dört bucağa tohum tohum türküler serpiyor.
boulevard sebastopol'da yağmur başladı.
belleville taraflarında güneş açıyor.
la donna kaybolmuş barbes metrosu'nda.