cino

turuncu rengini sevme sebeplerinden biri. çok severdim eti cin ve cino çocukluğumun en sadık arkadaşları. hem ucuzdu hem yemesi zevkliydi ikisinin de. şu anda eti cin alıyorum hala ve aynı zevkle yiyorum. ama cino bulamıyorum. hatta öyle ki ismini hatırlamak için günlerce düşündüm itiraf ediyorum. tadı damağımda kalmış ama ismi kaybolmuş bir şekilde. neyseki hatırladım. hatırlamam bir işe yaradı mı hayır... yok işte istanbul' da hangi markete, bakkala baktıysam denk gelmedim. gören varsa haber versin lütfen.**

(bkz: olsa da yesek)

not: bu arada nestle classic in kayısılı yoğurtlu çeşidi az da olsa damaklarda cinonun tadını bırakır.*