tanrı nın varlığına ve dine dair sorular

peki neden ateistlik seçilir? bunun birkaç cevabı vardır ;

1.çevre yargılarından ötürü
çevresinde olan insanların değer yargılarını , verdiği bilgilerini yada düşünce tarzını bnimsemesiyle ortaya çıkabilir. keza en yaygın olan çeşittir. fakat kişi inancın sadece tanrı ile kendisi arasında olan bir durum olduğunu yok sayarak etrafındaki diğer insanların inançlarını kendi inancı arasına sokmaktadır. bir müslüman yada müslüman toplum yanlış içerisindeyse , mantıksız hareketler yapıyorsa , bunu gerekçe gösterip kendisi ile tanrı arasına sokabilmektedir. bakış açısı yanlışlığından doğar.

2.olan kötü bir olay yüzünden
bir çok kötü olaylar herkesin başına gelmektedir. bu kötü olaylar sonucunda (keza benim de babam vefat ettiğinde "neden aldın allah'ım" dediğimi bilirim) insanların kızgınlık ile bu duruma düşmesi gözlemlenebilir. asıl olarak ateist değillerdir fakat kızgın oldukları için bu şekilde bir tavır segilemediklerdir.

3.bilgiden oluşan kibir
şeytanın en sevdiği günah olan kibir , genellikle başkaldırışla yada "ben biliyorum böyle oldu" şeklinde cümlelerle ortaya çıkar. en yobaz ateist türüdür , kesinlikle ona birşey anlatamazsınız. şayet bu insanlar müslüman olsalardı eğer kökten dinci olacakları kesindir. kişilik bozukluğudur , kesinlikle düzelmez , kendi gibi düşünmeyen kimseye saygısı yoktur , kabul edilmez. olayın ateizmle ile de alakası yoktur. bu tip insanlar benimsedikleri her tip düşünceyi baskı ile kabul ettirmeye çalışırlar. genellikle inananlara hakaret eden karacahil (cahil bilmez fakat öğrenmeye açıktır , karacahil ise bilmez yada yanlış bilir ve ne doğrusunu bildiğini iddaa eder) tiplerdir. bu tip insanları her fikirin içinde görebilirsiniz. çoğu gerçek ateist de dahil bu tiplerden nefret eder.

4.cezadan kurtulma ve sorumluluk almama isteği (aşırı özgür olma isteği)
insan inançsız olamaz, birçok şüphe faktörü varken bu çok zor. aslında ateistlerin inanmıyoruz demeleri, bir nevi işin içinden çıkma yöntemi aramalarındandır. kabul ederlerse eğer, ardından günahları da kabul etmek zorunda kalacaklardır, azap çekmeyi de. bu tip kişiliklerin , özgürlüklerinin ve zevklerinin peşinde oldukları için inkar yolu en mantıklı yol gibi görünmektedir.

5.dini yanlış anlama ve yorumlama
birçok dürüst ateist arkadaşımızın bulunduğu gruptur. dini diğer insanların yaptıkları ve yanlış öğretiler (keza suç kesinlikle onların değildir , dini yanlış lanse edenlerindir) yüzünden bu hale gelmişlerdir. genellikle araştırmacı ve bilgili olurlar. birçok konuda konuşabilirsiniz ve onlara farklı pencerelerden bakmasını sağlayabilirsiniz. ayrıca onlarla yaptığınız görüşmelerde de birçok bilgi alışverişi yapabilirken aynı zamanda olaylara çok farklı bir bakış açısı ile görmeyi de başarabilirsiniz. size birçok şey katar. sadece bazı durumlarda onların da sizin de ispatlayamayacağınız noktalar olur. o noktalar dışında her konuda birleşirsiniz. bu duruma geldkten sonra sadece inanıp inanmamak kalır geriye , onlar inanmamayı seçerler siz de inanmayı. keza bu tip insanların büyük bölümü ömrünün bir döneminde tekrar dine dönerek en iyi müslümanlardan olurlar.

6.ergen ateistliği
aslında ateist olmayan , ateizmin bile tam olarak ne olduğunu anlamayan , sadece "havalı ve zeki" gözüktüğünü zanneden türdür. genellikle 15-23 yaşa aralığındadırlar. ilginç söylemlere sahiptirler ; "allah'ım sen yoksun" , "ateistim ama boy abdesti alıyorum" , "bana karabasan geliyor , dua okuyunca gidiyorlar. aslında ben inanmam , ateistim ama cinler var abi" vb. cümleler bu tiplerden çıkmaktadır.

ek:bilimsel olarak her noktada bir şekilde herkesle buluşulur. fakat bir yerde inanmak yada inanmamak durumu kalır sadece , yani inanç durumu. bir insan inanmayı da seçebilir inanmamayıda. keza benim inanmayı seçmemin nedeni , insanda tanrı'dan bir parça (yani ruh) yoksa eğer bu konu üzerine neden bu kadar duruyoruz? demek istediğim neden her insan bu kadar sorguluyor bunu? gerçek ateistler bu konuda en bilgili insanlardır. neden olup olmadığını bu kadar sorguluyorlar? neden kimse "olsa ne olmasa ne" deyip geçemiyor birçok gibi bu konuyu? işte bu benim için kanıttır. içinize verilmiş doğal bir şüphe var. inansanız da var inanmasanızda. eğer inanç ihtiyaç sistemi değilde sadece öğrenme sistemi üzrine kurulu olsaydı belki ben de inanmamayı seçerdim.