platonik aşka mektup

Eskiden olsa mektup yazardım ama adresini bile bilmiyorum ki... Dört sene beraberdik aynı sınıfta. Sınıfa ilk girişini bile hatırlıyorum. Bana küçük süslü bir kız çocuğu gibi görünmüştün o an saçını okşamak ve yanağına bir öpücük kondurmak istemiştim. o andan şu ana ise değişen tek şey sana olan tutkumun boyutu oldu. Şimdi sanki sen o küçük kız değil koca bir devsin gözümde bense devin parmağının ucuna tutunmak isteyen küçük bir çocuk.. En son bu cumartesini hatırlıyorum.. Cuma günü hiç uyumadım, sabaha kadar oturduk sınıftan bir kaç arkadaşla hatta cumartesi sabah ağarırken bir çorbacıda onlarla dahi paylaştım belki alkolünde etkisi vardı üzerimde böyle bir şeyi onlara itiraf ederken ama aklımdaydın işte dilime de geliverdi adın. Peki aynı gün o şehirden ayrılmak için otobüs firmasının kapısının önünde servisin kalkış saatini bekleyip hemen bitişikte seni görmek ve afallayıp kalmak nedir? inan kendime inanamadım. Kesin rüya dedim, uykusuzluktan halisülasyon dedim, bu kadar güzel birşey gerçek olamaz dedim.. içeri gittim sigara aldım.. Aynı yerdeydin ama ben hala inanmıyordum.. Ama midemde sanki bir yumruk varmış ve boğazıma kadar dayanmış gibi oldum hıçkırarak ağlamak istedim en azından söylemek istedim. Bilesin istedim.ama yapamadım... Sonra sana el sallamak.. O kadar salak hissettim ki kendimi.. Ellerimle uğurladım.. Hep böyle tesadüfler oluyor gerçi.. ikinci sınıf biterken mesko'da karşı dairedeki özlemlere uğramıştım.. Yine şehirden ayrıldığım gündü.. Seni yine o gün de gördüm.. Sanki kader bana birşeyler söylüyordu. En azından söylemem gerekiyordu belkide ama ben söyleyemedim. Bu şekilde yapacak kadar cesaret bulabildim kendimde sanırım ama ucunda bir ümit yok ya da seni sıkmak için yaptığım birşey de değil. Sadece bilmeni istedim. Belki de başka biriylesin ve ya seviyorsun sen de birini ama bil istedim işte.. Özür dilerim herşey için. Hep mutlu olursun umarım.


Seni Seviyorum...

( this post cannot be sent to all reciepents. reason depfjdwjd error! )