kara

-----KARA----
Bu yazıyı okumaya başlamadan önce uyarayım. Bu bir öykü ya da aşk romanı değil. Bu sıkıcı bir demene ve benim ilk denemem. Bence TV yi aç eminim daha eğlenceli şeyler bulacaksın.
Bu siyahın öyküsü, siyahlar içinde büyüyen bir çocuğun. ilk olarak ne zaman başladı nerede, nasıl, bu soruları sordum kendime. Bazen siyaha katılıp fark edilmez olmak isteyişimin. Dışarıdan fark edilmiyor muydu siyaha olan tutkum ? Yoksa gözlerimin siyah olması mı aldattı herkesi. Siyah nedir ? Sadece bir renk mi ? Yoksa acının, çaresizliğin, yitip gitmenin umutsuzluğun tanımı mı ? Benim için siyah; güçlü olmanın rengidir. En küçük korkuyu siyahla gizlersin. Sonra yalnız kalınca, siyahtan seçilmeye başlar tüm korkular, acılar çaresizlikler... Ve kendinle yüzleşirsin... Hele bir de gece oldu mu tüm duygular ışıklar sönünce duyumsanır. Siyaha tutkum bundandır benim. her seferinde kendimle yüzleşmek istememdendir. Her defasında kendime yenilip öncesinden daha sıkı bürünmemdir siyaha.
9 yaşımda siyahı giydim üzerime. Artık başka renkleri seçemez oldum. Her ayrılıkta, her kalp kırıklığında bundandır siyaha geri dönmem..
Mert Ege