yusuf yerkel

yeniyetme bir müşavir...
Henüz sonradan bile görmemiş bir Kurtlar Vadisi mukalliti...
Kılık kıyafetine baksan adam sanırsın.
Polis nezaretinde yerdeki çocuğu tekmeliyor.
insanlıktan nasibini almamış, ama kalleşlik dersen, maşallah fazlasıyla nasiplenmiş.
Bak kardeşim... Sana iki çift lafım var. Sen bu fotoğrafı dünyada kimseye anlatamazsın...
Üç-beş yakınını, yandaşını ikna edersin belki, ama bil ki üçüncü kişiyi bulamazsın.
Kim verdi sana bu kudreti.
Nereden aldın sen bu gücü.
Emrinde olduğun siyasetçinin aldığı oyu, babanın malı mı sandın.
Kim, nerede okuttu seni.
Bu terbiyesizliği, bu hoyratlığı, bu kibri, bu tepeden bakışı sen kimden öğrendin...
Dua et ki, küme düşe düşe, üçüncü, dördüncü sınıf hale gelen bir Ortadoğu ülkesinde çalışıyorsun.
Medeni bir ülkede, bir demokraside sen daha o tekmeyi attığın an, dört elle, iki bacakla sarıldığın o makamı, babanın malı sandığın o koltuğu altından alırlardı. Dua et ki, standardı yerlerde sürünen bir rejimin muhafızısın. Korkudan kimse sana dokunamıyor...
Daha çok gençsin, ama bir gün sana o fotoğrafı hatırlatırlar...

Ertuğrul Öztürk.