berkin e de burakcan a da üzülmek

önce söyleyeyim ben ne anarşistim ne de terörist.

şehrimde olan bütün şehit cenazelerine katıldım. 12 şehit verdiğimiz zaman arabaya çıkartma, yazı vb şeyleri yapıştıranlardan nefret etmeme rağmen kocaman türk bayrağı yapıştırdım mesela. çünkü yüreğim yandı. çünkü şehit haberlerini aldığımda gözüm doldu. çıktım bağırdım, protesto ettim, terörü lanetledim.

19 mayıs 29 ekim gibi milli bayramların kutlanmasından vazgeçildikten sonra her milli bayramda toplananların arasına karıştım ve bayramımı kutladım. çünkü onlar benim bayramımdı. çünkü ben sahip çıkmazsam bayramıma ite kopuğa kalırdı. çünkü mesela nevruz türk bayramı olmasına rağmen her nevruzda olay çıkıyor, ortalık karışıyor artık insanlar nevruzu terör bayramı zannediyor. çıktım kutladım ve kutlanmamasını protesto ettim.

gezi olaylarında da dışarıdaydım. çünkü orada park yıkılmasın diye çadır kuranlar kitap okuyor en fazla slogan atıyorlardı. sabahın beşinde biber gazı ve jopla kovulunca ülkeyi yönetenlerin ruh halini iyice anladım. yürütmeyi durdurma kararı için mahkemeye başvurulmuştu o sonuçlanmadan bu insanları dışarı atmak ancak tahammülsüzlükle açıklanabilirdi. kimse benim karşımda duramaz diye düşünen diktatör zihinli bir yaklaşımın eseriydi. dolayısıyla sokağa çıktım. hiç bir dış mihrak değildi beni sokağa çıkartan. bir arkadaşımla karşılaştım sokakta o gece. eve giremedim polis sokmadı dedi. gece 12 de işten çıkmış eve girememiş. hiç alakası yokken kalabalığa karışmış. bir baktım yarım saat sonra o da protestocu olmuş slogan atıyor. zorla oldu yani. zorla yaptılar.

bu olaylar esnasında provokatör yok muydu? vardı. yürüyüş esnasında yakınından geçtiğimiz karakolu taşlamaya başladılar mesela. ama hemen ben ve benim gibi düşünen insanlar karakolun önüne geçtik kol kola girdik. taş atamadılar provokatörler. esnaftan birinin dondurma dolabı devrildi barikat diye hemen bir uğultu yükseldi. baktım fırçalıyorlar devirenleri. aynı kişiler kaldırdı dolabı polis müdahalesinden etkilenmeyecek bir kıyıya çektiler mecburen. yani lafım şu: öyle karaktersizlere meydan vermek istemiyorsan sende bulunacaksın orada. eğer bulunmazsan müdahil olamazsın, eğer bulunmazsan evladına da, memleketine de vatandaşına da sahip çıkamazsın. ortalık ite kopuğa kalır.

ortalık ite kopuğa kalınca da burakcanlar ölür. allah rahmet eylesin. berkine laf eden zihniyetin ne kadar karşısında isem burakcan ülkücü köpek öldü açıklaması yapanların 2 katı amına koyayım. öteki adam cahillliğinden yapıyor diye düşünüyoruz ama bunlar hesapta bilinçli. bu grubun yaptığı birebir cinayettir berkinden gram farkı olmadığı gibi bilinçli olduğunu söyleyen bu zihniyet sahipleri bunu söylerek cinayeti daha kötü hale getiriyorlar.

biliyorum kardeşim sende aslında rte den memnun değilsin. çaldığını biliyorsun. internetine dokunmaktan rahatça bahsedilmesine kızıyorsun. diktatör halleri, kabadayı tavırları sana da batıyor. ama ya henüz farkında değilsin ya da oy verecek başka kim var ki diye düşündüğünden karşısına geçmiyorsun. ama kardeşim sen oy verecek kimse yok diye hırsıza, katile göz yumarsan hiç başımıza düzgün birinin gelme ihtimali doğmaz. farkına var artık, uyan artık. uyan ki bu provokatörlerden temizleyelim beraber meydanları.