insan

on binlerce yıldan beri değişmeyen hayvan türü. etçil, bağımsız, yırtıcı ve akıllı.

ilk varoluşunda mağara önüne çizgi çizerek kendine sınır belirlemekten, son dönemlerde odasının kapısını kilitlemekten hoşlanır. kendini güvende hisseder. mağaranın dışında olan olayla ilgilenmez bile.

hayatını devam ettirebilmek hergün erken kalkıp avlanmak, meyve toplamak zorundadır, ya da 6 da kalkıp otobüse binerek şirkete yetişmeye çalışmak.

dış ortamdan ve tehlikeden korunabilmek için ne kalın postu, ne yağ tabakası, ne kanatları ne de pençeleri vardır.

elindeki tek şey kas ve düşünme gücüdür. bunlar sayede kadar her türlü zorluğa adapte olabilir ve üstesinden gelebilir.

zamanın başlangıcında ne ise, diğer gezegenlerde koloni kuracağı dönemlerde de aynıdır. en büyük düşmanı binlerce yıl sonra da kendisi olacaktır.

elleriyle daha sivri bir mızrak, daha yeni bir teknoloji veya daha öldürücü bir bomba ürettiklerinde bunun ismini umut koyarlar. bu umut zamanla silaha dönüşür. ve insan oldukları için silah kullanmaya direnemezler. bunun adına insanlık denir.

eski insanlar kötü olan herşeye günah dedi. Günah bir insan aracılığıyla, ölüm de günah aracılığıyla dünyaya girdi. Böylece ölüm bütün insanlara yayıldı. Çünkü hepsi günah işledi.