caner kara

Kahveden de acıydı her falımız,
Olmaz dedik, olan çıktı arkadaş...
Kökümüzden ayrı gitti dalımız,
Meyveleri yalan çıktı arkadaş...
Kimi bize Tanrıkut'tan söz açtı,
Kimi sövdü, delil diye cüz açtı,
Türk'ü sorduk inadına caz açtı,
Cazı bile plan çıktı arkadaş...
Türlü türlü hergeleyi mert sandık,
Bölük bölük ülkeleri yurt sandık,
Önden önden gidenleri kurt sandık,
Köpek çıktı, yılan çıktı arkadaş...
Başkasının büyüdükçe düşleri,
Sırtımızdan geçti yapı taşları,
Gördüğümüz onca hayır işleri,
Hayır sandık, talan çıktı arkadaş...
Bazısına yokluktan inanmıştık,
Bazısının duruşuna kanmıştık,
Kırk senelik çınar olur sanmıştık,
ilk baharda solan çıktı arkadaş...
Tarifi yoksa da çektiğimizin,
Hasadı olmadı ektiğimizin,
Eli, yüzü temiz bildiğimizin,
Ülküsünde çıban çıktı arkadaş!