verda

ablamin biricik arkadasinin el yazisindan, her bilgisayar karsisina oturdugumda duvara asilmasindan mütevellit defalarca okudugum bir serdar tuncer siiri.

"sirrimi cözmeden atma kendini
sevda dergahinda ciraksin verda
cosup dalgalarca yikma bendini
yagmurum dedikce kuraksin verda

okyanusun kalbi olsaydim keske
iltifat etmezdim harabe köske
mor ufuklar gibi yakindan aska
bana gölgem kadar iraksin verda

tek gercek yalansa gözlerim yalan
renkleri bilmem ki gözlerim yalan
yürüdügüm gercek izlerim yalan
durak bilmez kalbe duraksin verda

solgun bir renk bürüyünce düsümü
sir agladim bir sen gördün yasimi
kalbine söylede artik pesimi
biraksin su kalbin biraksin verda"