devecialpay

insan seven yazar. kendisiyle tanışıklığımız ta 2000 li yılların başına denk gelir. odtü ye doğan güneş gibiydi. o direnişimizin parlayan yıldızı gibiydi. bayraklarımız da ki yıldıza baktıkça onu hatırlarım. her yürüyüşte en önde o giderdi. kalabalığın arasına karıştığında deniz gibi uzun boyuyla hemen ayırt edilirdi.

gece 03.00 bir sabahçı kahvesinden batak çıkışı birlikte dönüyorduk iki el silah sesi duydum kan gecesinde. alpay a baktım kurşunun biri sıyırmış diğeri tam isabet almış. düşsün istemedim. bir kahraman asfalta serilsin düşmanın yüzü gülsün istemedim omzuma aldım büyük cüsseli büyük yürekli adamı bedeni omuzum da kavgasını yüreğimde taşıdım. hastaneye girdiğimizde ölmek için daha çok erken dedi. yaşamayı hak etmelisin bundy dedi. savaşacağım yoldaş! dedim. ve ölmedi direndi. hala ön saflarımızda bir kahraman gibi savaşıyor. filistinin çorak arazilerinin, tandoğanın, okmeydanın, ödtü nün gördüğü en cesur adam.

saygılar.