charles bukowski

"Hiç yalnız hissetmedim kendimi. Bir odada tek başıma kaldım, intiharın eşiğinde.

Kendimi çok kötü hissettiğim oldu, ama hiçbir zaman birinin odaya girip kendimi

daha iyi hissetmemi sağlayacağını düşünmedim ya da birkaç kişinin. Başka bir deyişle,

yalnızlık beni hiçbir zaman rahatsız etmemiştir, çünkü yalnız kalmaya doyamam. Ben

kendimi insan dolu bir odada ya da tezahürat yapan seyircilerle dolu bir tribünde en

yalnız hissederim. Ibsen’den bir alıntı yapacağım: “En güçlü insanlar genellikle

yalnızdır.” Hiçbir zaman içimden, “şuh bir sarışın içeri girip beni düzecek,

taşaklarımı ovacak ve kendimi daha iyi hissedeceğim,” diye geçirmedim. Hayır, onun

hiçbir yararı olmaz. insanları bilirsin, “Hey, Cuma akşamı, ne yapacağız? Burda kös kös

oturacak mıyız?” Evet, kesinlikle. Çünkü yok dışarıda bir şey. Aptallık sadece. Aptal

insanlarla fingirdeyen aptal insanlar. Geceye koşa koşa çıkmak gibi bir ihtiyaç içinde

olmadım hiçbir zaman. Barlarda gizlendim, çünkü fabrikalarda gizlenmek istemiyordum.

Hepsi bu. Milyonlarca insan adına özür dilerim, ama ben kendimi hiçbir zaman yalnız

hissetmedim. Kendimden hoşnutum. Bildiğim en iyi eğlence kendimim.”

Charles Bukowski -