abdürrahim karakoç

Dua
senin ak alnından gök gözlerinden
önce dallar sonra yapraklar öpsün
eğilsin yıldızlar tutsun elinden
gecelerden sonra şafaklar öpsün
aşk diyorlar en mukaddes hayale
ve sen de düşesin o sensuz hale
hazdan dudakların olsun bir lale
güller, karanfiller, zambaklar öpsün
sen de kemal bulmuş renk, şekil, biçim
yaşamanın özsuyusun bir içim
olanca suların sağlığı için
seni her gün göller, ırmaklar öpsün.
kumral saçlarında nisan yağmuru
yazın ak yüzünden gölgenin moru
ağzından en serin, hemde en duru
kayalardan akan kaynaklar öpsün.
çimenler okşasın ayaklarını
çiçekler koklasın parmaklarını
ben öpmeden önce yanaklarını
varsın teller, tüller, duvaklar öpsün.
kıskançlık çakılı kazıktır serde
bölünsün bu rüya en tatlı yerde
seni canlı kullar öpmesinler de
kefenler sarılsın, topraklar öpsün.

en sevdiğim şiiridir.