kader

kimilerine göre saçmalıktır, mümin olup ta inanmayanların bahanesi bellidir,
''allah insanları bildiği bir imtihandan geçirmez''.

inananlara da sorulan klasik soru, '' madem kader diye bir şey var karşıdan karşıya geçerken bile sağa sola bakıyorsun? '', hadi sağa sola bakmadan geç te göreyim seni, nasılsa kaderin belli,

- öyle demiyormuydun?

şimdi iyice araştırılınca iş daha da farklıymış diyor insan, işin içinde gayb, kaza ve takdir de varmış.

size söyleyeceğim şu sevgili sözlük kaderin sözcük anlamı ile ilgili kavram karmaşası mevcut dilimizde, yani kader bize anlatıldığı gibi değil,

kesinlik olarak beynimize çivilenen kader asıl kader değil yani, sadece adını kader koymuşlar.

insanların da isyan ettiklerinde beynimize işlenmiş kadere ok fırlatmaları bundandır.

kuran da geçer bazı yerlerde, bu dünya da başınıza gelen musibetler kendi elinizle yaptıklarınızdandır?

bu da benim söylediğim kaderin kesinlik dahilinde olmadığını doğrular nitelikte,

bu meseleyi en yakın dostumla paylaştığım da terslendim,

agnostik bir bakış açısı içerisindeymişim ona göre,

ben iki yüzlü bir insan değilim, karşıma böyle bir şey çıktığında merak etmek verilecek en doğal tepkidir,

günümüzde allaha inanmak takım tutmak gibi bir şey , yani felsefi ve bilimsel ispatlarla açığa çıkarılması mümkün olmadığı için islama inananların çoğunun ateistlerce kuru kuru inanmakla suçlanması benim şu an daki durumumla özdeş,

çocuk bana diyorki madem allaha inanmışsın fazla kurcalama bu kader meselesini alimler bile çözememiş sen mi çözeceksin,

iyi de abicim ben onu demiyorum, madem her şey belli, necip fazılın dediği gibi (sevmem kendisini ama herif doğru demiş) ''sonunda yokluk olacaksa o zaman bu varlık niye?''

işte tüm bunlar varken ortada gel de şüpheye kapılma,

bir an şüpheye kapılırsan imanın gider diyor,

sevgili geniş görüşlü arkadaşım benim amacım ateistler gibi bug bulup çirkefliğe yatarak karalama yapmak değil,

koca evren elbette kendiliğinden oluşmadı, ben yüce bir gücün varlığına sonuna kadar inanıyorum,

sorun iletişimde sanırım, ya ayetler bizi yiyecek ya da biz ayetleri,

fakat içimde hep umut var hesaplaşma ve affedilme umudu, eğer gerçekten cennet ve cehennem varsa inancımla değil insanlığımla oraya

gitmek isterdim ama bakalım ''kader'' neyi gösterecek!!.