doktorların dayağı hak ettiği gerçeği

Genellemenin kesinlikle yanlış olduğu olay. ama işin içinde bir yakınını kaybetmek olunca insan o an sağlıklı düşünemiyor, düşünemez.

Yengem 6 aylık hamileydi. Sancıları sıklaştığı için doktora gitti sık sık. Her seferinde gereksiz bir heyecan yaptığı, bebeğin büyümesi sonucu ağrılarının arttığı söylendi. En son gelen sancıda doğurdu. Bebeği sadece 15 dakika yaşayabildi. ilk heyecanını, ilk göz ağrısını canlı olarak göremedi hiç. ismi bile ilk defa cenaze işlemleri için kayda geçirildi. (bkz: Yaşasaydı ne koyacaktınız). Bu durumda benim içim öyle acıdı ki. Onun halini ise tarif etmek imkansız. Sadece savaşın olması şart değil yani babaların oğullarını gömmesi için bu ülkede. işini hobi olarak yapan doktorların varlığı da yetiyor.

Dediğim gibi genelleme en yanlış iş. Kardeşim ise zamanında doktor dikkati sayesinde kordon dolanmasından sapa sağlam çıktı. Şimdi orta okulda okuyan gencecik bir kız. Aynı uzmanlık dalı, aynı şehir, aynı hastane ama farklı doktor.

Uzun lafın kısası dayak olayı kesinlikle yanlış buna kimse bir şey diyemez. Ama hangisi daha yanlış onu düşünmek gerek.