aylak adam

yusuf atılgan'ın okuduğum tek kitabı aylak adam. gerçekten de aylağın tekiymiş önce onu söyleyeyim.
şimdi kitap bi' arayışın kitabı, dünyayla, insanlarla anlaşamayan, aykırı c.'nin hayata yabancılaşması. buraya kadar güzel. bu minvalde birçok kitap var;

(bkz: tutunamayanlar)
(bkz: kinyas ve kayra)
(bkz: yabancı)
(bkz: kürk mantolu madonna)

ve aylak adam bu konuda yazılmış kitapların belki de en kötüsü.
peki neden?

ben kinyas ve kayra'nin kayra'sı gibi hayatı anlamış bi' karakter göremedim. hayatın bi' takım kurallarını kavrayamamış yeni yetme bi' adam gördüm kitapta.

tutunamayanlar'ın selim'i gibi güçlü bi' karakter de göremedim. (güçten kastım, hayatı anlamak ve bu hayatta yapamayacağını kabul edip intihar edebilmek) tam aksine işin kolayına kaçıp, ışık gördüğü her kadına yeşili yakan bi' adam gördüm.

zayıftın c. hayatının en büyük uğraşı olan "doğru insanı aramayı" da aylaklık olarak adlandırdın, küçüktün sen daha, hayatı anlayamamıştın ve ben de seni sevemedim.