bugün
- nervio'ya yapılabilecek yemekler16
- sude sendromu9
- işten çıkarken adama ingilizce am günü yağ6
- ismet sözlüğe meme atsın kampanyası10
- mervelere giden kızla ciddi düşünmek3
- ben kaşarım diyen kız3
- ben ibneyim diyen erkek4
- ismet birader bir kardeştir4
- zehirli mantarlar6
- uludağ şikayet10
- ekrem imamoğlu serbest kalsa cb olur7
- yemek yemek ile ilişkiniz nasıl9
- bir pazar günü3
- kardinal pietro parolin ankarada2
- hangi yazar hangi yemeği seviyor3
- göksel arsoy3
- ismet gurbuz 2024'ün ne yapsa ceza almaması9
- ismet gürbüzün rahatsızlığı3
- ismet gurbuz 202410
- richard mann2
- çürük çorbası3
- ismet silinesiye yazmıyoruz kampanyası6
- 2 ocak 20273
- mutlu günlerin gelecek olması2
- ne kadar yaşlısın6
- ismet gürbüz'e yazarlardan sorular5
- bir kadına yemek yapmak5
- 22 kasım 2026 trabzonspor eyüpspor maçı2
- havariler2
- silinesice2
- trabzonspor maçı var2
- genital bölge temizliği6
- silinesiye2
- sen yetkili bi abiye benziyorsun4
- güzel bir kadın için yemek yapmak3
- clemence baptista3
- yemek yapmayı bilmeyen kadın5
- sözlük serzenişleri3
- anın görüntüsü22
- 4 ocak 20272
- 3 ocak 20272
- 21 kasım 2026 kocaelispor fenerbahçe maçı28
- yapay zeka insanları embesil yapacak2
- ayak paça çorbası2
- başlık engelleme özelliğinin gelmesi7
- uludağ sözlüğe getirilmesi gereken kurallar5
- gta 635
- suriyelilerin hala gitmemesi durumu3
- fon soruşturmasında 44 58 milyar tl tahsilatı2
- bilimsel bir soru3
benim yaşımdaki* insanlar sevgilileriyle olan kavgalarına, hoşlandıkları kişilerin onlara yüz vermemesine, evlenme teklifi almamalarına, iş bulamamalarına, paralarının yetmemesine, kilo verememelerine takmışken ben neden devamlı "ne olacak bu ülkenin hali?" diye düşünüyorum anlamıyorum.
ciddi anlamda kendimi kahvede okey oynayan emekli amcalar gibi hissetmeye başladım. nasıl bu kadar kör olabiliyoruz? nasıl bu kadar sessiz, tepkisiz kalabiliyoruz?
elimden bir şey gelmeyeceğini bildiğim halde üzülüyorum. bir hastaneler grubunun 2500 aileye ücretsiz tüp bebek kampanyası'na gelen başvuruları duymuştum oranın çağrı merkezinde çalışan bir arkadaşımdan.
istanbul'a gelecek parası olmadığı için yol parasının da karşılanmasını isteyen 6 kızı olan biri erkek çocuk için başvurmuştu dediğine göre. nefret etmiştim tanımadığım o adamdan. her gün mutsuz bir hayata uyanacak, sırf fakir bir ailede doğduğu için kişilikleri 5 para etmeyen ama cebinde parası olanlara köle olacak, belki de hiç sevmediği birine eşya gibi satılacak 6 kız getirmişti dünyaya. sırf anne - baba olmak adına, başkalarının emrinde yaşaması için "ucuz işçi"ler dünyaya getirmek için üst gelir sınırının asgari ücretin 1/3ü olan bir kampanyaya başvurmuşlardı. arkadaşım o konudaki konuşmaları anlattıkça üzüldüm, anlattıkça umudum azaldı. birilerinin sırf türkiye'de ucuz işçi sayısı artsın diye istediği fazla çocukları düşündüm. sırf anne baba olmak için bu bencilliğin yapılmasına razı olamıyor bi türlü kalbim. parayı pulu geçtim, bu kadar kutuplaştırılan bir ülkede ya sevginin güzelliğini öğretemezsem ona? ya o da birini sevmek için "insan" olmasından başka özellikler ararsa?
daha yarına çıkıp çıkmayacağımız belli değil ama ben bunları düşünüyorum sözlük. en kötüsü de elimden gelen hiçbir şey olmadığını bildiğim için kimselere derdimi diyemiyorum.
ciddi anlamda kendimi kahvede okey oynayan emekli amcalar gibi hissetmeye başladım. nasıl bu kadar kör olabiliyoruz? nasıl bu kadar sessiz, tepkisiz kalabiliyoruz?
elimden bir şey gelmeyeceğini bildiğim halde üzülüyorum. bir hastaneler grubunun 2500 aileye ücretsiz tüp bebek kampanyası'na gelen başvuruları duymuştum oranın çağrı merkezinde çalışan bir arkadaşımdan.
istanbul'a gelecek parası olmadığı için yol parasının da karşılanmasını isteyen 6 kızı olan biri erkek çocuk için başvurmuştu dediğine göre. nefret etmiştim tanımadığım o adamdan. her gün mutsuz bir hayata uyanacak, sırf fakir bir ailede doğduğu için kişilikleri 5 para etmeyen ama cebinde parası olanlara köle olacak, belki de hiç sevmediği birine eşya gibi satılacak 6 kız getirmişti dünyaya. sırf anne - baba olmak adına, başkalarının emrinde yaşaması için "ucuz işçi"ler dünyaya getirmek için üst gelir sınırının asgari ücretin 1/3ü olan bir kampanyaya başvurmuşlardı. arkadaşım o konudaki konuşmaları anlattıkça üzüldüm, anlattıkça umudum azaldı. birilerinin sırf türkiye'de ucuz işçi sayısı artsın diye istediği fazla çocukları düşündüm. sırf anne baba olmak için bu bencilliğin yapılmasına razı olamıyor bi türlü kalbim. parayı pulu geçtim, bu kadar kutuplaştırılan bir ülkede ya sevginin güzelliğini öğretemezsem ona? ya o da birini sevmek için "insan" olmasından başka özellikler ararsa?
daha yarına çıkıp çıkmayacağımız belli değil ama ben bunları düşünüyorum sözlük. en kötüsü de elimden gelen hiçbir şey olmadığını bildiğim için kimselere derdimi diyemiyorum.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com