leyla erbil

Yokluğuna alışamadığım büyük yazar. Hayır, şahsen tanımıyordum kendisini. Şahsını edebi bir kimlik olarak tanımladığım hesaba katılırsa onu tanıdığını iddia edenlerden daha çok tanıdığım aşikâr. Vefat ettiği gün, baş sağlığı mesajları almıştım. Cenazesine katılamadım, çünkü orada olacak gücüm yoktu. Sonradan öğrendim ki sadece yirmi kişi katılmış... Tanrı'm bir insan ölürken yalnız biliyorum ama bu yalnızlığın "sükut suikasti" haline dönüştürülmesini sineye çekemiyorum. Evet, Türkçe'nin son birkaç yılın en büyük yazarıydı leylâ erbil. Ve o "popüler" kimlikleriyle dolaşan şaklabanlar, edebiyatın ne olduğunu muhtemelen azıcık biliyorsunuz. Sizce de bu kadar kötü yazmanız sizi incitmiyor mu? Güzellik yalnızlıktır. Leylâ erbil bu yüzden "öteki" oldu.