ben bu yazıyı sana yazdım

Zaman geçtikçe, belki de yokluğunun acısı her geçdn gün içime daha fazla işledikçe aslında varlığının bana verilen nasıl büyük bir hediye olduğunu daha iyi anlıyorum. O büyük sevgine rağmen sana yaptığım hataları hatırladıkça bana sensizlik gibi büyük bir cezanın müstehak olduğunu düşünmeden edemiyorum. Kendime o kadar çok kızıyorum ki; bir türlü mutlu olmak gelmiyor içimden. Ve şunu çok iyi biliyorum bir daha beni hiç kimse senin kadar, senin gibi sevmeyecek. Ben sana yaptığım hataların bedelini 2 yıldır mutsuzlukla öderken senin evlilik yolunda adınlar attığını görmek canımı nasıl yakıyo bilemezsin. Artık gittin, eski saf, temiz sevgimiz kalmadı, başkasının yüreğine bıraktın yüreğini. O kadar güzel yüreklisin ki eminim yanındakini de en az beni sevdiğin kadar temiz duygularla seviyorsun. Mutluluğu hakettin. Beni kazanmak için çok uğraştın ama ben istemedim, şimdi çok pişman olsam da hiçbirşey geriye gelmiyor. Bir yandan nasip değilmiş diyorum bir yanım da kendin ettin kendin buldun diyor. Öyle kötüyüm ki kelimelerle tarif edemiyorum.