şafak sezer

sene olmuş bilmem kaç, halen daha bu adamın ilk günlerde park için meydana çıktığına, yok efendim eylemin güya "sivil darbe"ye dönüştüğünü görünce de rahatsız olduğuna inanan mallar var.

bir de eylemin hükümeti devirmek için yapıldığına ve hatta sokağa çıkan insanların hükümeti devireceğine inandığını sananlar da var, ilkokul terk misiniz nesiniz amk? eylemin içeriği ve yöntemi gayet ortadadır, başbakan ve yalamaları ne kadar ağlarsa ağlasın siyaset tarihinin en barışçı, en demokratik ve en akılcı eylemlerinden biri olarak tarihe yazılmıştır.

tarihe yazılan bir başka şey de mevcut iktidarın en ufak bir eleştiriyi bile hazmedemeyip kendi halkına panzerle, plastik mermiyle, gazla, ilaçlı suyla hayvanca saldırmasıdır. tarih bunu da yazmıştır ve merak edilmesin bir süre sonra halk bunlardan mesul olanların suratına tükürecektir.

gelelim şafak sezer'e. kendisi olayların adeta aynası olmuş, bir iktidarın nasıl tehditkar olabileceğini, bu tehditlerden sonra kendine sanatçı titri yapıştıran bir insanın nasıl kuyruğu kıstırıp el etek öpmeye gidecek kadar düşebileceğini, alçalabileceğini, söz konusu tehditin ne kadar büyük olduğunu göstermiştir.

bu saatten sonra iktidar yalaması arkadaşlarını da alıp çay koymaya gidebilir. icra ettiği sanat zaten o kitleye hitap ediyordu, kendi aralarında eğlenirler...