ankara

aynaya bakmama sebep olan şehir. kafam çok normal amk, hiç öyle yarak-kürek modelinde değil. bu sabah indim ve şu an aştideyim. bir an önce uzaklaşmak istiyorum bu şehirden. üç yıldır zerre alışamadım. bu hafta içinde de tayinim çıkmamasına rağmen evimi taşıyacam. sonra da 6 ay ücretsiz izin alacam. anca atarım bu ankara kabusunu ruhumdan. tamam zevkler ve renkler tartışılmaz ama yani bu kentin neresini seviyorlar anlamıyorum. bildiğin köy amk. koca bir köy.

not: köy tamamen bir teşbih içerir. aşağılama yoktur. aslında tam teşbih de sayılmaz. metafor desem o da değil. neyse.