heyder baba ya selam

muhammed hüseyn şehriyar'ın ünlü şiiridir. Heyder Baba güney azerbaycan'da bir dağ adıdır. Ne zaman okusam hayret ediyorum. uzakta bir adam uzakta bir yere, benim ağzımdan benim doğduğum yere hasret şiiri yazmış gibi. enteresan bir duygu! buyurun şiiri de okuyalım :

Not: sözlük bana "oha bu kadar uzun girdi giremezsin" dediği için ikiye bölünmüştür.

---heyder baba'ya selâm---

heyder baba, ıldırımlar şahanda,
seller, sular şakkıldıyıb ahanda,
gızlar ona saf bağlayıb bahanda,
selâm olsun şevkatize, elize,
menim de bir adım gelsin dilize.

heyder baba, kekliklerin uçanda,
göl dibinden dovşan galkıb, gaçanda,
bahçaların çiçeklenib açanda,
bizden de bir mümkün olsa, yâd ele,
açılmayan ürekleri şâd ele.

bayram yeli çardakları yıkanda,
novruz gülü, kar çiçeği çıkanda,
ağ bulutlar köyneklerin sıkanda,
bizden de bir yâd eyleyen sağ olsun,
dertlerimiz koy dikelsin dağ olsun.

heyder baba, gün dalıvı dağlasın,
üzün gülsün, bulağların ağlasın,
uşakların bir deste gül bağlasın,
yel gelende ver getirsin bu yana,
belke menim yatmış bektim oyana.

heyder baba, senin üzün ağ olsun,
dört bir yanın bulağ olsun, bağ olsun,
bizden sonra senin başın sağ olsun,
dünya kazov-kader, ölüm-itimdi,
dünya boyi oğulsuzdu, yetimdi.

heyder baba, yolum senden kec oldu,
ömrüm keçdi, gelemmedim gec oldu,
heç bilmedim gözellerin nec oldu,
bilmezidim döngeler var, dönüm var,
itginlik var, ayrılık var, ölüm var.

heyder baba, igit emeğ itirmez,
ömür geçer efsus bere bitirmez,
nâmerd olan ömrü başa yetirmez,
biz de vallah unutmarık sizleri,
göremmesek helâl edin bizleri.

heyder baba, mir ejder seslenende,
kend içine sesden-köyden düşende,
aşık rüstem, sazın dillendirende,
yadındadır ne hövlesek kaçardım,
kuşlar tekin ganad çalıb uçardım.

şengülava yurdu, aşık alması,
gâhdan gedib orda gonak kalması,
daş atması, alma-heyva salması,
galıb şirin yuku kimin yadımda,
eser goyub, ruhumda her zadımda.

heyder baba, guru gölün gazları,
gediklerin sazak çalan sazları,
ket kevşenin payızları, yazları,
bir sinima perdesidir gözümde,
tek oturub, seyr ederem özümde.

heyder baba, garaçemen cadası,
çovuşların geler sesi, sedası,
kerbelâ'ya gedenlerin kadası,
düşsün bu aj, yolsuzların gözüne,
temeddünün uyduk yalan sözüne.

heyder baba, şeytan bizi azdırıb,
mehebbeti üreklerden gazdırıb,
gara günün ser-nüviştin yazdırıb,
salıb halgı bir-birinin canına,
barışığı beleşdirib ganına.

göz yaşına bakan olsa, gan akmaz,
insan olan hencer beline takmaz,
amma heyif, kör tutduğun burakmaz,
behiştimiz cehennem olmakdadır,
zilheccemiz meherrem olmakdadır.

hezan yeli yarpakları tökende,
bulut dağdan yenib kende çökende,
şeyhülislam gözel sesin çekende,
nisgilli söz üreklere deyerdi,
ağaçlar da allah'a baş eyerdi.

daşlı bulağ daş-kumunan dolmasın,
bahçaları saralmasın, solmasın,
ordan keçen atlı susuz olmasın,
deyne bulağ, kayrın olsun, akarsan,
ufuglara humar-humar bakarsan.

heyder baba, dağın daşın seresi,
keklik okur, dalısında feresi,
kuzuların ağı, bozu, garası,
bir gedeydim dağ-dereler uzunu,
okuyaydım: "çoban, gaytar kuzunu".

heyder baba, sulu yerin düzünde,
bulak gaynar çay çemenin gözünde,
bulağotu, üzer suyun üzünde,
gözel guşlar ordan gelib keçeller,
halvetliyib bulakdan su içerler.

biçin üstü sünbül biçen oraklar,
ele bil ki, zülfü darar daraklar,
şikarçılar bildircini soraklar,
biçinçiler ayranların içerler,
bir huşlanıb, sondan durub biçerler.

heyder baba, kendin günü batanda,
uşakların somın yeyip yatanda,
ay bulutdan çıkıb gaş-göz atanda,
bizden de bir sen onlara kıssa de,
kıssamızda çoklu gam u gussa de.

garı nene gece nağıl deyende,
külek galkıb gap-bacanı döğende,
gurd geçinin şengülüsün yeyende,
men gayıdıb bir de uşak olaydım,
bir gül açıb ondan sora solaydım.

"emmecan"ın bal bellesin yeyerdim,
sondan durub üs donumu geyerdim,
bahçalarda tiringeni deyerdim,
ay özümü o ezdiren günlerim,
ağaş minib, at gezdiren günlerim.

heçi kala çayda paltar yuyardı,
memmed sadık damlarını suvardı,
heç bilmezdik dağdı, daşdı, divardı
her yan geldi, şıllak atıb aşardık,
allah, ne hoş, gemsız-gemsız yaşardık.

şeyhülislam münâcatı deyerdi,
meşed rehim lebbâdeni geyerdi,
meşdâceli bozbaşları yeyerdi,
biz hoş idik, hayrat olsun, toy olsun,
farg elemez, her n'olacak, goy olsun.

melik niyaz verendilin salardı,
atın çapıb gıygacıdan çalardı,
gırkı tekin gedik başın alardı.
dolayıya gızlar açıb pencere,
pencerelerde ne gözel menzere.

heyder baba, kendin toyun tutanda,
gız gelinler hena, pilte satanda,
bey geline damnan alma atanda,
menim de o gızlarında gözüm var,
aşıkların sazlarında sözüm var.

heyder baba, bulakların yarpızı,
bostanların gülbeseri, garpızı,
çerçilerin ağ nabatı sakgızı,
indi de var damağımda, dad verer,
itgin geden günlerimden yad verer.

bayramıdı gece kuşu okurdu,
adaklı gız bey corabın tokurdu,
herkes şalın bir bacadan sokurdu,
ay ne gözel gaydadı şal sallamak,
bey şalına bayramlığın bağlamak.

şal istedim men de öyde ağladım,
bir şal alıb tez belime bağladım,
gulam gile kaçdım, şalı salladım,
fatma hala mene corab bağladı,
han nenemi yada salıb ağladı.

heyder baba, mirzemmed'in bahçası,
bahçaların turşa şirin alçası,
gelinlerin dizmeleri, tahçası
hey diziler gözlerimin refinde,
heyme vurar hatıreler sefinde.

bayram olub, gızıl palçık ezerler,
nakkış vurub, otakları bezeller,
tahçalara düzmeleri düzerler
kız-gelinin fındıkçası, henası,
heveslener anası, kaynanası.