barbara palvin

merhaba aşkım,

bu seni gördüğüm 3. Muhteşem günüm. 20 yıllık yaşantımının en ufak ama en güzel detayı senin varlığın şu an.

işte çalışırken ara ara aklıma geliyorsun, işimin stresini atıyorum ufak da olsa. Stres atmak için uçaklara bakardım ama yeni birini keşfettim.

Sen.

Seni kelimelerle açıklamanın zor olması ne kadar güzel bir insan olduğunu gösteriyor. Masmavi gözlerin...

Senin okyanus mavisi gözlerin, benim gökyüzü mavisi gözlerim ile birleşse, yeni bir dünya yaratsak bakışlarımızda. Ya da bırak gözlerimizi, toprak rengi saçların benim sarıya çalan saçlarımla toprak ile güneş, birleşsek, yeni bir doğaya beraber can versek. Can vermek güzeldir değil mi aşkım. işte ben bunun hayallerini kurarak stresli günümü geçiriyorum.

Evet, sana ulaşmak zor. Sana ulaşsam da seni taşımak cidden zor. O şaşalı hayatı bırakıp gitmek...

Evet, zor. fakat ben bu zorluğu da severek seviyorum seni. Platonik aşk da böyledir. Sana muhtaç değilim, sensiz de yaşarım, ama seninle olursam dünyanın en mutlu insanı olurum.

Seni gördükçe tanrının gücünün sonsuzluğunu görüyorum. Tasarım harikası, şaheser. Tanrı' nın elinden çıkmış güzide eserlerden sadece biri. Ve seninle aynı dönemde yaşamış olmak, seni torunlarıma anlatacak olmak beni heyecanlandırıyor. Yarınki buluşmamızda görüşmek üzere.

God bless you...

Edit: kezban, kıskanma kezban.