bazen putlara bazen allaha bazen evrime inanmak

en mantıklısıdır. Putlar sizden günde beş kez domalmanızı istemezler, bu açıdan pratiktirler. Putu betondan yapabilirsin, kireçten bile yapabilirsin. önüne geçer bir iki meyve sebze sunarsın olay biter. Meşgul etmez, kafanı sikmez. Cehenneme atmakla falan da tehtit etmez. süperdir put. Bir de insan bazen taptığı şeye dokunmak, hissetmek istiyor. ama tanrının varlığından emin olmak için senelerce izbe bi mağarada takılıp cebrail boğazımızı sıksın diye de bekleyemeyiz. put ise gerçekten var olan bir obje olduğundan gerektiğinde dokunabilir, sarılabilir ve hatta omzunda ağlayabilirsiniz.

Allah'a inanmanın da avantajları var tabi. Herhangi bir yerde dua edebilirsin, hiç farketmez. yalnız tuvalette falan dua edersen sıkıntı var, çarpılma riski yüksek. Camiler çorap kokar ama cumadan cumaya gidersen onda da sıkıntı yok. Caminin güzel tarafı, bayram namazında falan namazdan sonra vaazı dinlemeden kaçarsan, kimse sana "ipneye bak vaazı dinlemedi" demez ardından. zaten kimse vaazı dinlemiyor ki anasını satayım, herkes buzdolabı kartonunu yerden toplayıp gidiyor evine. Bunun yanı sıra böbrek taşı düşürürken, diş ağrısı çekerken falan bilinci kaybetmiş halde dua edebileceğin birine sahip olmak güzel. Yalnız karı kız mevzularına pek giremezsin, içki konusunda da sıkıntı var. Kafan güzelken inanmayacaksın allah'a, bir de kuran'ın türkçesini okumayacaksın yoksa ışık hızıyla dinden çıkarsın.

Evrimi de bir arkadaş sohbetinde "oğlum maymundan gelmişiz lan" diyebilecek kadar bilsen yeter. DNA, kromozom, fosil vs. mevzularına girersen çok başın ağrır. Dindarlarla tartışmaktan yorgun düşersin. daha bugün öğlende müslüman olduğunu, arada da putlara taptığını açıklamak da uzun süreceğinden, bence siktiret. Çok sıkışırsan putuna tapmaya devam et.