yasar ipek

sene 1999. ülkede bir deprem fırtınasıdır almış başını gidiyor... herkes tetikte bekliyor aynı afrikanın uçsuz bucaksız çayırlarında geviş getiren geyikler ceylanlar gibi. ama yaşamaya da devam ediyoruz hali ile. tv izliyoruz evde. tgrt diye bir kanal hiç izlemem ben aslında, lakin babamın yani kumandanın mutlak sahibinin eve gelme vaktinin yaklaşması sebebi ile annemin hatırına izliyoruz. bu yaşar ipek denen adamda daha yeni çıkmış o sıralarda. -belki önceden de vardı ama ben bilmiyorum- sonra adam her zamanki gibi başladı ağzını oynatmaya şarkıyı da verdiler arkadan play back izliyoruz anlıyacağınız. şarkının ortalarına geldik bir şangırtı baktım ki avize tepemizde bir sağa bir sola oynuyor. hemmen yerimden fırladım annem de içeri doğru koştu çayın çorbanın altını söndürmeye. tam tv yi kapatacaktım ki o da ne adam koşarak kaçıyor. millet panik içinde kocalarına ev işi yaptıran 70 lik teyzeler çığırışıyor. ama bir gariplik var. şarkı hala devam ediyor. o anda hemmen tv yi kapatıp kaçmam gerekirken kahkaha atmaya başladım birden. stüdyo çalışanları da tıpkı bu yaşar ipek gibi göt korkusuna tüydüler demekki stüdyo boşaldı şarkı hala çalıyor. işte bu yaşar ipek öyle birisidir ki ölüm korkusunun ruhu içine alıp derinliklerine doğru sürüklediği anlarda bile güldürebiliyor. tıpkı pvc reklamında olduğu gibi... ehehehe