karabasan

gelmez gelmez, evdeki herkes ya fuara ya da iş gezisine çıkınca gelir. biraz da benim mallığım, sırt üstü yatarak, abi gel buyur, mal senin dedim bi yerde, o da saolsun davetimi kırmadı, gece 4 gibi icabet etti. yalnız sitil değiştirmiş gördüm, pardesüler, maskeler felan illüminatinin şeref konuğu olarak bir yere felan mı katılmış ne.

bir de gelirken insan bi haber verir, gelip depeme dikilmen hiç olmadı karanlıkta. yani yabancı zannedim kalbini kırabilirdim. gerçi üzerimdeki o yükle sadece gözlerimi hareket ettirebiliyordum ya neyse. bi kaç kelam edeyim dedim ama o da ne, ben, istediğim zaman konuşan ben, iki dudağımı açıp bi abi hoşgeldin bile diyemedim. kusura kalma beyim. yalnız hareket edince girişeceğimi anlayıp arkaya doğru nasıl sıvıştın. elbet bi gün denk getiririm. ha bu arada korktuysam yüzüme tükürsünler.