che ve pkk

hani bunlar ikisi de gerillalar ya... o yüzden.

ben şu anda che'yi öldürmek diye bir kitap okuyorum 153. sayfadayım neyse orası ayrı bir mevzu. burada hoyle ne kadar ülkesi amerika için savaşıyorsa che de kendi davası için savaşıyor. buraya kadar sorun yok!

yalnız sorun bizim pkk'yı nasıl algıladığımız! bu insanlar yani teröristler (bizim teröristlerimiz, başkalarının hürriyet savaşçısı) bir siyasi dava uğruna savaşıyorlar. oysa biz onları yıllarca pislik olarak gördük ve bitkin sokak köpeklerinden farklı bir şey olarak görmedik. fakat bazılarımızın hayalini dahi kuramadığı odtü'de okuyanlar, bazı akademisyenler, yazarlar bu partiye üye, kürdistan işçi partisine...
bu partinin siyasi amaçları için canını feda ediyor canlı bomba olup patlıyor.

bizim gözümüzde birkaç itten(köpekleri aşağılamak için değil bilirsiniz it hakaret amacıyla söylenir) farklı olmayan bu insanların bakıyorum bizim hayallerimizin çok ötesinde başlayan realiteleri var. (tabii ki hepsinin değil)

sonuçta anlatmak istediğim gözümüzde küçümsediğimiz, it yerine koyduklarımızın aslında birer insan olduğu ve hepsinin hayalleri olduğudur. bazıları çıkar peşindedir bilemem ama çoğunluk kendisini hürriyet mücahidi olarak tanımlar. che de bu insanlar gibiydi ve bazılarımız göklere çıkarır onu. bir abd'li yazar onun davasına saygı duyar. ki bu yazar amerika'da terörle mücadele danışmanlığı yapmış bir isim.

(bkz: chuck pfarrer)
(bkz: che yi öldürmek)

amerikalılar düşmanlarına saygı duyarken bizim üç-beş it-kopuk diye aşağılamamız hoş mu sizce? osmanlı avrupa'yı küçümsediği için yıkılmadı mı?

neden saygı kültürümüz yok?
neden kendimizi göklere çıkarır da başkalarını kuyunun dibine sokarız?
hep biz neden iyiyiz?
hep başkaları neden kötü?
aklımızda neden hep komplo teorileri var
ve neden göremiyoruz burnumuzun ucunda olanı biteni?

not: ailem mhp'lidir. aslında mhp'li de değildir siyasetle uğraşmazlar. ben bugünkü dünyanın türk milliyetçi geleceğin anarşistiyim. özlediğim dünya anarşist dünyadır. devletin egemenliğinin kalmadığı halkın doğrudan yönetime katıldığı, derin devletin son bulduğu, ilmin değerinin yükseldiği paranın insanın ellerine vurduğu kelepçenin anahtarının (ilim) bulunduğu dünya. insanların baş eğmeden yaşayacağı bir dünya hayalim.

yani bir komünist değilim sıkı bir anarşist de değilim. sosyalist değilim liberal de değilim. ne sırtımda kalaşnikofum var ne de beynimde devrim düşüncesi. zaten devrim mutlaktır.