ben bu yazıyı şerefsiz babama yazdım

her zaman yabancı hissettim kendimi sana. başkalarının babalarıyla olan diyalogları hep iç çektirdi bana. bir babanın oğluna sarılması hep içimi acıttı. hayatta her zaman bi yerlerim boşta kaldı. maddi ya da manevi sırtımı yaslayacağım bi duvar olmadı hiç. içimi dökeceğim bir dost, başımı okşayacak eller, nasihat verecek bir büyük...

başarılarımı bile kutlayamadım doya doya. arkamda gölgeni aradım hep. ama hiç bir zaman yanımda yoktun, hiç bir zaman hissetiremedin varlığını. hiç bir zaman babam sağolsun diyemedim. bir yerde konu babalardan açılınca hep geçiştirdim. bayramlardan her zaman nefret ettim. bayramlarda bir araya gelen o mutlu aileleri görmemek için dışarı çıkamadım.

yine de teşekkür ediyorum sana. teşekkürler buralara kadar tek başıma gelebilmemi sağladığın için. teşekkürler hayatta yalnız olduğumu öğrettiğin için. teşekkürler ileride nasıl bir baba olmayacağımı bana öğrettiğin için. teşekkürler..