fenerbahçe

aklımın yettiğinden (1998/1999 sezonundan) beri hayatımın en önemli parçalarından biri olmuş kulübüm.

ama artık soğudum kendisinden, bunun apaçık 2 nedeni var; neden kişisi. aziz ve aykut.

bu geceki plzen maçından anladığım; ben turu geçmek istemiyorum ki fenerbahçe'm iyi oynasın, korkmasın istiyorum. bu 2 kişi ile bunun imkansız olduğuna kanaat getirmek zor bir iş olmuyor tabi.

sen kendi evinde plzen gibi bir takıma 6-4-0 oynayıp; maç sonunda "plzen mükemmel bir takım" diyorsan. kısacası takımın bu oyunundan memnunsan,

yazık biz fenerbahçe taraftarına.

özlüyorum: kaptanı, pierr'i, tuncay'ı, appiah'ı, serhat'ı, rapaiç'i, johnson'u, luciano'yu, lugano'yu... yüreğiyle oynayanları..