pusu

aşık sefai'nin destansı şiiri...

Karanlık gecede karasudan zap suyuna giden yol
Dolunay azatlığında vatanımın
Ay örgüsü saçlarına vurgun düşmüşüm
Alın yazımızda vatan ve bayrak, şehitlik yazılmış
En güzel türküyü kurşun söyler özüme
Ola ki tendürek ağıdı, cudi, gabar türkülerinde
Muhabbeti bulurum bir zaman
Şahadet arslanlarının savaşında
Ölümsüzlük, şehitlik, bayrak hilalinde
Can veren, kan veren yiğitler
Yar gönlümüze düşende çıktık dağların başına
Karanlık gecede el uzattık hilale
Vurgun yedik seher rüzgarlarında
Gurbet türküleriyle selam ettik yar diyarına
Savaş türkülerinde kendimizi bulduk
Vatan türküsüyle toy eyledik her zaman
Kürşat baskınlarnda şahadetime destur verilirken
Tekbir-i ilahi ki bayrağımdaki iman
Yıldız yüceliğinde vatan olası gönül neylerim sensiz acep
Seninle gezerim Şavşat'ı, Kars'ı
Seninle inerim Bingöl'den Van'a
Muş'tan el ederim Adıyaman'a
En deli Sevdalar yaşarım pusu geçerken
Keleş sesinde yas tutarım ölen şehitlerin ardından
Divanesi olduğum Anadolu'yu gezerken
Nasibim bir kurşun olur da düşersem toprağa
Eğer toprak ana açmış ise bağrını
Damla damla düşüyorsa toprağa kan
Bayraklara sarılıyorsa tabutlar
Analar ağlıyorsa şehit yavrularının ardından
Gelinler yas tutuyorsa yiğit erlerin ardı sıra
Ki Türk Devleti öksüz kalacaksa eğer;
Koyver, şahin misali saldırsın
ibrahim'in delilerini bozkurtçasına çakal sürüsüne
Ay gökte kaldıkça ulu kocaların
Ak sakallıların duası üzerine olsun.