into the wild

izlediğim en iyi film miydi, bilemiyorum. ama en etkilendiğim filmdi... film izlemeyi seven biriyim, haftada 3-4 film izlerim mümkün oldukça. bu da bana çok film keşfetmemi sağlar. fakat bugüne kadar bu kadar etkilendiğim bir film olmadığı gibi bu kadar etkileneceğimi düşünmedim de hiç. film sonlara doğru yavaş yavaş gelirken bir taraftan "nolur hemen son olsun sonunda ailesine kavuşsun, nolur o nehirden geçmeyi başarsın" diye kendimi yerken bir taraftanda "nolur daha bitmesin" dedim. uzun zamandan beri bir film için "nolur bitmesin" tabirini dün gece izlediğim bu film için kullandım. beni vuran noktasıysa film bittikten sonra gösterdikleri fotoğraftı. gerçekle o kadar iç içe bir film yapmışlar ki, gözyaşlarımı tutamadım. hiç etkilenmediğim kadar etkilendim. normalde dün gece sabaha kadar oturmayı planlıyordum, film bittiğinde saat 02:30'du. hiç bir şey düşünemedim. kapattım ve yattım. şu an bile tamamen kendime gelebilmiş değilim.

hepsinden önce gerçek bir hikayeden alıntı olması beni 2 kat etkiledi, 2 kat ürpertti diyebilirim. yani bundan 20 sene önce gerçekten benim bulunduğum dünya üzerinde, benim baktığım gökyüzüne bakan bir insan gerçekten yapmış bunları.

sonuç olarak uzun süre psikoloji veya dram filmi izleyemem.

2 seneye yakın sonrası edit: an itibariyle 2.ye izledim. "izlediğim en iyi film miydi, bilemiyorum" tabirini değiştiriyorum, 2 senede üstüne 100lerce film daha koymama rağmen şüphesiz izlediğim en iyi filmdi. değişmedi.