sadu

Sadu'lar gerçek yaşamdan kopup yani maddeyi terk edip içsel yolculuğa çıkmış gerçek Hint fakirleridir.
bu fakirlik bildiğimiz fakirlik anlamında değildir, Sadu'lar arasında önceden zengin iş adamları, doktor,
avukat yani üst seviyede ki insanlardan olanlarda vardır ve Hint halkı arasında saygı görmektedirler.
Ateşin külleri ölümü, çıplak bedenleri insanın gerçek hali olan doğum anındaki halini simgeliyor. Külleri bedenlerine sürmelerinin sebebi ise aydınlanmaya giden yolda ölümü aştıklarını göstermek. Hinduizme göre, ruh ölmez ve bedenden bedene geçer. Bu ruh göçü bitmek bilmeyen acıların ifadesidir. Acı çeken ruh, bedenden bedene geçerek acıyı da sürdürmüş olur. işte bu acıyı sona erdirmenin tek yolu aydınlanmadır. Ancak aydınlanan ruh Nirvana'ya geçebilir, acı çekmekten kurtulur ve rahata kavuşur. Sadular, Hindular'a göre aydınlanmaya giden yolda olan dervişler. Bu nedenle tüm dünya nimetlerinden ellerini çekmiş olan Sadular'a devamlı bağışlarda bulunuyor. Sadular, aydınlanma yolunda esrar içerek ilerliyorlardı. Üstelik, yaptıkları hiçbir davranışın suç sayılmadığı bu dervişlere karşı da oldukça dikkatli davranılmalıdır. Her ne kadar bu dokunulmazlık, hırsızlar ya da suç işleyenler tarafından kötüye kullanılıyorsa da, Sadular'ın sahip olduğu yüksek saygınlığa hiçbir gölge düşmüyordu. Aydınlığa kavuşmak yolunda çile çekmeyi de seçen Sadular var.Günümüzde bile çok sert kuralları olan Hindu kast sisteminde, özgün yaşam biçimleriyle en ayrıcalıklı konuma sahip olan Sadular'ın sayıları on binleri buluyor. Sokaklarda anadan doğma gezen, her türlü uyuşturucuyu kullanan bu insanlar suç işleseler bile cezai sorumlulukları yok. Buda'nın Prens Sidarta olduğu dönemde yaşamlarına imrendiği Sadular, bugün sahip oldukları konumu kullanmıyor da değiller. Örneğin cinayet işleyen bir adam, aniden Sadu olmaya karar veriyor ve böylece her türlü sorumluluktan da kurtulmuş oluyor.