facebook

paraya ulaşabilmek için insan psikolojisini çözmenin gerekliliğini bir kez daha ispatlayan dahice buluş.

dahice demekle onayladığım sanılmasın, hazzetmem kendisinden ama adam işi çözmüş aga. insan denilen varlığı en mutlu eden şeylerden biri, bir şeye sahip olma hissidir. sahip oldukça mutlu olur, mutlu oldukça sahip olası gelir. pompalamanın sahip olma bölümünü kredi kartı denen icat başarıyla gerçekleştirmektedir zaten. şimdi de sahip olunanı sergilemeye sıra geldi, buyurun size facebook ve türevleri. "beğen ve paylaş" ana butonları altında kulağa çok hoş gelen ve ortama pozitif iyonlar salgılayan bir platform, insanlara çok çekici gelir. pozitiflik önemli burada. dikkat ederseniz "beğenme" diye bir şey yok face'de. adamlar akıl edemiyorlar mı bunu, elbette ederler ama "beğenme" negatif bir önermedir ve insan negatif şeylerin bulunduğu ortamdan uzaklaşır. amaç bellidir. "beğen, ne olursa olsun yine beğen". kedimin kaba etlerini beğen, bebeğimin ilk kakasını beğen, yediğim iskenderden kalan yoğurt kalıntılarını beğen, sevgilimden şimdiye kadar aldığım ve ilerisi için alınmasını emrettiğim cümle zerzevatı beğen. liste sonsuza doğru gider zaten. burada beni şaşırtan, ilk ergenliğini yaşayanların kullanımı değil. normal o. ama yaşı ileri olan tayfanın burada girdiği kılıkları gördükçe, nereden gelip nerelere gittiğimi sorguluyorum billa. arkadaş, bir dakika dur da dışarıdan bak kendine, görgüsüzlüğün bu kadarına sen olur diyorsan diyecek bir şeyim yok, allahtan "engelle" yi unutmamış adamlar.

bu kadar laftan sonra benim ne işim mi var orada? bir arkadaşa bakıp çıkıyorum genelde.