devlet bahçeli

gözü kapalı fanatizmin, "babam dediydi oy verdim" zihniyetinin krallaştırdığı, üstüne üstük yaptığı siyaseti de felsefik sandığı bir abimizdir. makyavel'in türkler üzerinde en tartışmaya açık tezinin reel örneğidir.

devlet bahçeli amcamızın müritleri saçma sapan argümanlarla insanların beynini yıkarlar, duygu sömürüsüyle oy toplamaya çalışırlar. daha istiklal marşı'nı okumayı bilmeden varoş kesimi daha hiç gidip bilmediği, ancak ve ancak multimedyaist zihniyetle dezenformatik bilgiyle soslanmış kendi ülkesinin güneydoğusunu (ekleyeyim, izmirliyim.) dışsallaştırır, kendi statiğini sözde korumaya çalışır. hayatının mükemmel olduğuna sanrısına inanır, sorgulama ihtiyacı duymaz. dünyanın en güzel yerini yaşadığı yer zanneder, o yüzden yaşadığı yerdeki dünyanın en güzel şeylerini göremez.

apo demeyi, pkk demeyi, şehit demeyi çok sever. onları gündemde tutar, onlarla beslenir fakat çözüm için tek reel adım atmaz.