tutunamayanlar

balondur.
öyle aman aman bir kitap, başucu romanı, şahane bir eser, insana yeni ufuklar açan bir kitap değildir.
bir adamın ölen arkadaşına duyduğu özlem ve sevgi, alışılmışın dışında şizofrenk bir dille ele alınmaktadır.
kitapta kopukluklar olmakta, kafanız iyice karışmakta, diyalogların kimler arasında geçtiği dahi karışmakta. bu yüzden okuduğunuzdan hiçbir şey anlamayacaksınız. hatta ilk 100 sayfasına gelmeniz belki de günler sürecek sırf bu karmaşadan dolayı. ancak bitirdiğinizde diyeceğiniz şey "nasıl yav? bu kitap nasıl herkesin başucu kitabıymış? neresini anlamışlar da başucu kitabı olmuş bu kitap? neresi 'adeta bir şaheser!'miş bu kitabın?" diyip sinirlenecek ve elinizdeki kitabı yerlere atmak isteyeceksiniz. ama bunu yapmak istemenizdeki amaç buna "şahane!" diyenlerin canlarını yakmak için olacak. ama nihayetinde kitaplara-isterse böyle balon kitaplar olsun- değer verdiğiniz için yapamayacaksınız.

siz siz olun, tavsiyelere kendinizi kaptırmayın. sonra böyle hüsranla sonuçlanıyor.

not: neredeyse sayısız kitap okudum. neyin mükemmel kiap olabileceğini biliyorum en azından. "ah, bu cahil, ca(ğ)nım şaheseri mi kötülemiş?! al sana eksiyi, embesil!" diyip de kendinizi yormayın.