django unchained

türkiye'de yaklaşık 2 ay geç vizyona girmesiyle isyan ettirmişti ama neyse ki kavuştuk. tarantino'nun western çekeceği haberi çıktığı andan itibaren bekleye bekleye canım çıktı birader. yok set fotoğrafıydı, yok oyuncu kadrosuydu derken ciğerci kedisi gibi bekledik kapısında.

ilk olarak şunu söyleyeyim; zat-ı şahanelerinin bütün filmlerini defalarca izlemiş obsesif bir hayranıyım. o yüzden objektif yorum yapamam bu filmle ilgili. şöyle diyeceğim; film malum ortamlara düştüğünde kardeşim indirdi ve izledi. ben, "sinemada izleyeceğim. bu kadar bekledim, ilk perdede göreceğim" diye el sürmedim. orada durdu gözümün önünde. 1 ay oruç tuttum desem yeridir. film gösterime girdiği gün gidip izledim, geldim bir posta da evde izledim. hayatımda ilk defa bir filmi aynı gün iki defa izledim. başta da dediğim gibi, çok sağlıklı değilim tarantino konusunda. ha, film hayatımda izlediğim en iyi filmdi demiyorum. sadece, ilk defa bir film bana bunu yaptırdı diyorum. bunun sebebi o bekleyiş, o açlıktı.

filme gelince; tarantino'nun yarattığı karakterler arasında sevdiğim çok karakter oldu, ama hiçbirini dr. king schultz kadar sevmedim. tarantino'nun reservoir dogs'dan beri yazdığı karakterlerin yüzde yüze yakını anti-kahraman denilen tipler. her şeyiyle iyilikle veya kötülükle dolu değiller. şikeci boksöründen*, uyuşturucu kaçıran hostesine*, tetikçisinden**, soysuz piçlerine kadar neredeyse hepsi gri adamlar. ve çok gerçekler. bu yüzden filmleri mükemmel oluyor. ama bu filmde schultz'u yazmış. neredeyse gerçek olamayacak kadar baba bir adam. hayatta da var gerçi böyle insanlar. "sizden hala kaldı mı" dediğin adamlardan schultz. hatta şöyle somutlaştırayım anlattığım şeyi ;

--spoiler--

filmin ikinci yarısında calvin candie'nin kaçan dövüşçülerinden birini yolda yakaladıklarında, adamı köpeklere yem olmaktan kurtarmak için cüzdanını çıkarıp candie'nin zararını tazmin etmeye çalışan adam yine schultz'dur. django ise tarantino'nun diğer bahsettiğim geleneksel karakterleri gibi amacına ulaşmak için gözünü kırpmadan yem eder adamı köpeklere. schultz zaten bu olayı hazmedeyip sonunda öldürüleceğini bile bile çekip vurur candie'yi.

o yüzden django ne kadar filmin baş kahramanı olsa da schultz bu filmin en bir über alles kahramınıdır. adamdır. adı gibi, şarkısında da dediği gibi kraldır.*

auf wiedersehen doktor.

--spoiler--