bolluk

zararlı olan şey. aynen çokluk=bokluk eşitliği geçerli insan hayatında.

yalan! inanmayın! azı zarar da, çoğu karar marar değil. ikisi de zarar, ikisi de zararlı. ama çokluğun zararı azlığın zararına aman ha aman da benzemiyor. hadi, diyelim, azla mutlu olunur da, çokla mutlu olunmuyor üstad...

peşinden koşulan şeyler hep aynı: daha çok, daha çoğu, hep daha fazlası. ver allah ver. nereye kadar ulan diyen yok, yeter ulan diyen yok. ver allah ver.

yok arkadaşım.

herkesin yazısını okumuyorum. kimseyi takip etmiyorum. takip ettiklerim, takip etmem gerektikleridir. yani yaşantısına dokunduklarımdır, bilmem gerekenlerdir.

dünyanın tüm parasına sahip olmak gibi derdim de yok. gerekliliklerimi alayım, ürünlerimi takip edebileyim, kenarda köşede de iyi bir tatil meblağım dursun. yeter be! ikide bir ayakkabı ya da gözlük değiştirmesem de olur. hangi listeyi güncel tutmaya çalışayım ki yeni yeni yeni alarak?

lüks bir daire de istemiyorum. eşya az olsun. hatta ıvır zıvır sahibi olmayayım mümkünse. basitleşsin yahu. nedir dertleri anlamıyorum.

dünyalar güzeli bir kadınım da varsın olmasın. arkamı dönebileyim, gerektiğinde başımı yaslayabileyim yeter. konuşsun, tatlı olsun, güzel koksun. daha fazlasına gerenk yok!

evrenin kültürüne de ihtiyacım yok! bırakın, takip etmesem de olur. kültür dediğin, yaratı dediğin akıllı insanların ürünleri değil mi? e? bunu bu kadar eşsiz, bu kadar üstün kılan ne? varsayalım ki o kadar eşsiz ve üstün, benim neden bu kadar "çekilmem" gerekiyor ki içlerine? dursunlar. uzakta güzel onlar.

aldatmak zorunda da değilim. aldatılmak zorunda da değilim. kendimi bu tarz moderen salınımlarla ve iki yüzlülüklerle daha canlı hissetmek gibi ihtiyacım da yok. hayatımda aynı anda iki değil bir kadın olsun yahu. stres, yalan ne gereği var!

ufak bir yuva,
tatlı bir kadın,
az eşya,
gerektiği kadar para.
huzur!

varyemez amca da ölüyor yahu!
seviştikten sonrası fos!