rock market

ne yıllardı be. daha kim kimdir bilmiyorken, şarkısı hoşuma giden grupların isimleri kağıda yazar araştırırdım. hayatımda en sevdiğim programdı. hayatımın en tatlı bir saatiydi o program. tüylerim diken diken olurdu. ayağa kalkar gitar çalıyormuş gibi yapardım. kafa sallardım. kişiliğimi etkileyen saatlerdi bunlar. farklı düşündüm farklı oldum yanlışlıkla. metal müzik dinlediğimizi kimseye belli etme gibi bir çabamız da yoktu belki. babam bozuk paraları toplar ekmek almaya gönderirdi, şortla mavi tişörtle giderdik ekmek almaya. kim bilebilirdi bu çocuk 5 dakika önce azıtmış bir şekilde kendinden geçiyor diye. ama günümüzde slipknot tişörtüyle sünnet düğününe gidenler var. onlar metalci canım. siyah giyiyorlar onlar. vuuuu metalciye bak. adam siyah beyler!

bilmiyorum nasıl oldu bu iş. ilginç tabii.