tek gecelik

lütfen bu şarkıyı bir kere dinleyin, ve bana hakkında yazılan övgü dolu yorumların şakadan ibaret olduğunu söyleyin.
müzisyenlerin yaşı ilerledikçe, zihinlerine paralel müzikleri de olgunlaşır. hayko cepkinin müzik tarzının olgunluk konusunda bir benjamin button misali gelişimi gördükçe hayretle izliyorum. sanki yaşını kabullenemeyen bir insan gibi çırpınıyor.

herhangi ergenin salgıladığı testesteron hormonlarının ürünü bu şarkıyı ne yazık ki ne nakarat, ne prozodi, ne müzik, ne de sözler olarak bir şeye benzetmek mümkün değil. bu şarkının yer aldığı bir albüm, led zeppelinlerin, deep purple'ların, the doors'ların ya da en yerlisinden bulutsuzluk özleminin ulaşılabilirliğinin bu kadar kolay olduğu bir dünyada kendine dinleyici bulabiliyorsa, hayko cepkinin değil, dinleyicilerin kendini sorgulaması lazım.