planör

Mustafa Akar'ın sevdiğim bir şiiri

sana uçak alamıyorsam
türkiye ekonomisi kötü gidiyor demektir.
ama düşün ve unut hemen şimdi
bisiklet ölüme inandırmaz insanı
sana uçak almak da istemem
motorların sesindeki aldatır bizi
kekeleyen acil iniş çağrısı kesin kez devrimdir
yanlış durakta inmiş iki eski dost olabiliriz
buysa çok güzel
odalara sığmazsak kardeşlik ne güne duruyor
ürpermek ebediyettir kaç buradan
şizofreni hırkaları dikiyor mühendisler
son hızla
giyince unutuyorsun
ben de kendimde bir şey var sanırdım
bir şey kaset kapaklarını şenlendiren
sezen resmi gibi ayıp
depresyon fırkası buna inanıyor
sonbaharla gelen melankoli
üzülmeni istemiyor
sana saçlarını tara dersem
rüzgârda atlılar geliyordur
ay karanlıkta incecik ve çok acayip deli olursun
benim suskunluğuma katılırsan
bunun da bir anlamı olur
ey çocukluğumdan kalma altıpatlarlar
ey atasözü söyleyen kadınlar birden yaşlanırlar
çık da gel kibirli ve çok kabahatli
yalnız yürürken yakışıklı
geberesiye horat etmek isteyen ben
sen benle çıkart şu güzelliğini çok fazla
çok fazla kaldır at saçlarını sevilmek için
çıldırasıya kitap okumak için
alabildiğine yeryüzünün kardeşi avuçlarımdaki ter
bakışlarımdaki bozgun
sana sevgimi grafikle anlatacağım artık
unutulmak için bile üşeniyorum şimdilerde
dünya resmen normal değil bana inanma
ama şuna inan
aşağıdaki grafiğe bakan olayı anlayacaktır
diyorsa birileri
tamam hepimiz devirmişiz
hepimiz başlığı yanlış okumuşuz demek ki
p sayısı,
lan bana ne deme
ör sen saçlarını
uçakları yüksele yüksele batan bir dünyaya
uzat yine de saçlarını
eski karizmam yerine gelirse
bir bilet alırız tek gidiş
dönemezsen türkiye tarihi acıları ansiklopedisinde bir madde verirler bize
biri esmerdi şair
birinin saçları uzamış da uzamış
karma ekonominin baş belası
iki anarşist yaşamış.