sevgili

niye sildin ki yazdıklarını. onlar senden bir parçaydı bana iyi olsa da kötü olsa da. duygu travnması yaşıyorum. 3 gündür uyuyamıyorum her gece kabuslarla uyanıyorum. yemek yiyemiyorum. insanlar avutmaya çalışıyo, zaman diyolar geçirir. sen zamandan bağımsız varsın ki kalbimde onlar bunu bilmiyor. face'e dokunmadım bile ne birini ekledim ne de engellileri. alkolik olucam ben galiba.

en çok iki şeyden korktum; sevgilmemekten ve ölümden.
en çok iki şey diledim; sevilmek ve ölmemek, en azından senden önce.

galiba ben sevmeyi bilmiyorum yada biliyorum ama sevdirmeyi beceremiyorum yada sadece sen sevmedin. o kadar şey yaşandı ki söylendi ki, söyledin ki tam olarak hangisine inanicam bilmiyorum.

ama inandığım birşey var bana bakarken ki gülümsemen ve içtenliğin gerçekti, gözlerin de ki ışık beni kendine çeken gerçekti. hani bana neden diye sormuştun ya? o ışık yüzündendi. onun dışında ki sözlerin sinirin de gerçekti ama. o kadar çok duygu karmaşası var ki.

eğer benim yüzümden yazmıyorsan buraya merak etme artık.