diyojen

bir fıçı içinde yaşayan, kendisine yük edecek her türlü şeyden sakınan sinoplu flozof.

elinde bir gaz lambasıyla gündüz vakti sokaklarda dolaşıp "doğru insan arıyorum" diye gezmesi 21.yüzyılda bile hala "delilik" olarak kabul edilsede, aslında bunu yapmasında ki amaç; 'bir insanın başkasına bir yararı yoksa, eylemleri sadece kendini bağlıyorsa dünya üzerinde o insanın bir varlığı yoktur' düşüncesine dayanır. dolayısıyla o insanların varlığı yoksa, diyojen kendilerini görmeyecek - görmemezlikten gelecektir. bu cahil toplulukları da "karanlık" olarak nitelendirdiğinden elinde lambayla gündüz vakti bu şekilde dolaşmıştır.

ayrıca iskenderin ayağına gelip "dile benden ne dilersen" demesine karşın, "gölge etme başka ihsan istemem" yanıtını veren diyojen, kendisine gelen güneş ışığını iskender'in engellemiş olmasından şikayetçi olmuştur. tamamiyle "şu an bana asla veremeyeceğin bir şeyi elimden alıyorsun" mantığına dayandırmıştır.

zeka küpüdür büyük üstad diyojen.