bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202670
- müslüman terör örgütleri8
- katatespizartmasi14
- ekrem imamoğlu lise mezunu oldu14
- serenay sarıkaya'nın ünlü olduğu ülke9
- travestiyle sevgili olmanın yadırganması8
- gta 625
- kimse asla aşı yaptırmaya zorlanmadı10
- arkadaşlar bugün doğum günüm15
- ioçk yetkili olsun kampanyası7
- kiev'e saldırıda 3 sivilin ölmesi5
- askim dur sacim aciyor ya7
- polisin giremediği mahalle10
- 210 bin lira maaşla geçinemiyorum14
- tarih kitaplarının halka yalan söylemesi3
- türklerin hiç katliam yapmamış gibi anlatılması3
- osmanlı devleti'nin işgalci olması3
- yeni parti'nin komisyona katılmama kararı5
- idam cezası türkiye'ye neden gelmiyor2
- akp'ye geçeceğime paşa paşa yatarım6
- miss bum bum uludağ sözlük 20263
- karım ezel'e kaçarken evdeki 45 kg eti de götürdü4
- fabrikada gece vardiyasında çalışn işçilern yemeği9
- ekrem imamoğlu2
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi21
- hgs vurgunu12
- miss turkey başvurularının ücretli olması12
- zeytinyağında rekor beklentisinin kabusa dönmesi3
- yer altından gelen çığlıklar6
- arda güler27
- adalet ve kalkınma partisi4
- yecüc mecüc2
- türkiye sineması2
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi15
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler14
- ankara da pavyonların kapatılması8
- aura2
- hiç pavyona gitmemiş türk erkeği6
- her erkeğe bir kızın düşmesi10
- ekol lojistiğin almanlara satılması2
- miss uludağ sözlük 20266
- seksi çoraplı ayak fotosu7
- dünyada müslüman nüfusu 2070 te 4 milyar olacak5
- boyun kütletmekten ölmek7
- pornonun yasaklanması7
- yeşil yol filmindeki yol6
- kılıçdarcı yazarlar11
- enayimiknatisii16
- fon vurgunu16
- uykusuz kedi buraya bakar mı14
tanim : donem donem insana cikis yoluymus, cozummus gibi gelen ama mantikli olmayan eylem.
acikcasi, ben intihar edenlere bir yandan uzulup, bir yandan kiziyorum. olmek mi her seyin cozumu? yasama son verince her seyden kurtulmus mu oluyor insan?
sabaha cikacagimiz tabii ki belli degil, ancak hep icimizde bir umut vardir sabahi gorecegimize dair. ama umudu olmayanlar da var. sahip olduklari hastalik yuzunden her aksam yatarken "sabaha ne olur sag cikayim" diye dua edenler; anasi-babasi-sevdigi-cocugu tarafindan, uyurken "acaba nefes aliyor mu" diye kontrol edilenler; "olecegim kesin, hic bir seyi dert etmeyecegim, kalan zamanimi dolu dolu yasayacagim" diyip hayata daha da bir sarilanlar var.
su dunya da bir tek olume care yokken, "islerim ters gitti, tum aksilikler beni buldu, dunyanin sonu bu" diye olmeyi secmek, her sabah gozunu actiklarinda "oh sukurler olsun, olmemisim" diyerek tekrardan doganlara haksizlik degil mi? kendisine verilen hayati, bir cirpida insan nasil bitirebilir? acikcasi, aklim almiyor.
haaa ben burda yaziyorum bunu, cogunuz kalkip "davulun sesi uzaktan hos geliyor sana, onun cikis yolu yoktu, o andaki psikolojisiyle yapti" diyeceksiniz, eminim. hic demeyin. bir sey yasadim ve yasadigimdan ogrendigim "her gecenin, bir sabahi var" gercegi oldu. sabahlara kadar agladimla, "yok cikis yolum, durmaliyim artik, yer yarilsa da icine girsem, allahim canimi al da kurtulayim" dememle, sevdiklerimi uzmemle kaldim. sonradan farkettim, olumden baska her seyin bir cozumu oldugunu ve durmamam gerektigini.
sabretmek gerekiyor. bazisinin o dar bogazdan cikmak icin 3 gun sabretmesi gerekir, bazisinin ben gibi bir ay, bazisinin da bir kac yil. ama mutlaka o dar bogaz asilir. icin kan aglasa da; agzinin yanindaki kan icin "kizilcik surubu ictim ondandir" demek gerekiyor. derken de buna inanmak.. hep guclu olmak, zorluklarin asilabilecegine inanmak gerekiyor.
ve bir de iclal aydin'in bir siirinde dedigi gibi;
"Büyük kararlardan önce mutlaka bir gece beklemeli eğer sabah aynıysa her şey o zaman düşünmeli bitirmeyi bir hikayeyi..."
umarim, hikayenizi asla bitirmezsiniz.
acikcasi, ben intihar edenlere bir yandan uzulup, bir yandan kiziyorum. olmek mi her seyin cozumu? yasama son verince her seyden kurtulmus mu oluyor insan?
sabaha cikacagimiz tabii ki belli degil, ancak hep icimizde bir umut vardir sabahi gorecegimize dair. ama umudu olmayanlar da var. sahip olduklari hastalik yuzunden her aksam yatarken "sabaha ne olur sag cikayim" diye dua edenler; anasi-babasi-sevdigi-cocugu tarafindan, uyurken "acaba nefes aliyor mu" diye kontrol edilenler; "olecegim kesin, hic bir seyi dert etmeyecegim, kalan zamanimi dolu dolu yasayacagim" diyip hayata daha da bir sarilanlar var.
su dunya da bir tek olume care yokken, "islerim ters gitti, tum aksilikler beni buldu, dunyanin sonu bu" diye olmeyi secmek, her sabah gozunu actiklarinda "oh sukurler olsun, olmemisim" diyerek tekrardan doganlara haksizlik degil mi? kendisine verilen hayati, bir cirpida insan nasil bitirebilir? acikcasi, aklim almiyor.
haaa ben burda yaziyorum bunu, cogunuz kalkip "davulun sesi uzaktan hos geliyor sana, onun cikis yolu yoktu, o andaki psikolojisiyle yapti" diyeceksiniz, eminim. hic demeyin. bir sey yasadim ve yasadigimdan ogrendigim "her gecenin, bir sabahi var" gercegi oldu. sabahlara kadar agladimla, "yok cikis yolum, durmaliyim artik, yer yarilsa da icine girsem, allahim canimi al da kurtulayim" dememle, sevdiklerimi uzmemle kaldim. sonradan farkettim, olumden baska her seyin bir cozumu oldugunu ve durmamam gerektigini.
sabretmek gerekiyor. bazisinin o dar bogazdan cikmak icin 3 gun sabretmesi gerekir, bazisinin ben gibi bir ay, bazisinin da bir kac yil. ama mutlaka o dar bogaz asilir. icin kan aglasa da; agzinin yanindaki kan icin "kizilcik surubu ictim ondandir" demek gerekiyor. derken de buna inanmak.. hep guclu olmak, zorluklarin asilabilecegine inanmak gerekiyor.
ve bir de iclal aydin'in bir siirinde dedigi gibi;
"Büyük kararlardan önce mutlaka bir gece beklemeli eğer sabah aynıysa her şey o zaman düşünmeli bitirmeyi bir hikayeyi..."
umarim, hikayenizi asla bitirmezsiniz.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com