bugün
- yer altından gelen çığlıklar6
- hgs vurgunu11
- miss turkey başvurularının ücretli olması12
- polisin giremediği mahalle7
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi21
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202657
- arkadaşlar bugün doğum günüm5
- arda güler27
- kimse asla aşı yaptırmaya zorlanmadı4
- hiç pavyona gitmemiş türk erkeği6
- 210 bin lira maaşla geçinemiyorum6
- gta 621
- ankara da pavyonların kapatılması8
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi15
- dünyada müslüman nüfusu 2070 te 4 milyar olacak5
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler14
- miss uludağ sözlük 20266
- her erkeğe bir kızın düşmesi10
- japon porno yıldızı rae lilblack'ın müslümn olması2
- seksi çoraplı ayak fotosu7
- boyun kütletmekten ölmek7
- yeşil yol filmindeki yol6
- pornonun yasaklanması7
- elektrikçilerin en nefret ettiği işler2
- fon vurgunu20
- from gold from dust8
- sigara alkol nargile içmeyen ezik insan4
- enayimiknatisii16
- yurtdışı insanı olmamak4
- sarı saçlı kadını statüye konu mal gören tc erkeği2
- kılıçdarcı yazarlar11
- 20066
- coskuyla sabunlanan pipi5
- abdullah öcalan6
- çiğköfteciye isim önerileri3
- ktç gina enayimiknatisii üçlüsü4
- bir kere gelinen hayatta diyet yapmak7
- fabrikada gece vardiyasında çalışn işçilern yemeği7
- 2006'nın 20 sene önce olması5
- tuvaleti dışarıda olan evde tuvalete gitmek4
- erkekte para yoksa yakışıklılığın önemi yoktur7
- asansörle birinci kata çıkan embesil7
- karslı ünlüler5
- türk müzik tarihinin en iyi yılı5
- karım ezel'e kaçarken evdeki 45 kg eti de götürdü2
- uykusuz kedi buraya bakar mı14
- çalışırken en nefret edilen şeyler11
- diş hekimleri sakso çekenleri anlayabiliyor mu8
- nerdesiniz lan4
- taylanda giden erkek3
nefret dolu bir hayatınız olacağı anlamına gelir.
bu yazıyı okurken eşliğinde dinlemenizi tavsiye ederim.
http://www.youtube.com/watch?v=HSH--SJKVQQ
şans eseri bir şekilde allah vergisi bir zeka ile dünyaya geldiniz. aileniz memursa, bu durumunuz daha kolay farkedilir ve nedense çok üstüne gidilir. dilden düşürülmez zekanız. zekanız dillerden düşmedikçe herkesin sizden beklentisi artmaya başlar. çocukluğun veriyor olduğu bir optimizim ile bir süre bu beklentileri karşılarsınız. 1 numara olursunuz. parmakla gösterilirsiniz. gururunuz okşanmaya o kadar alışır ki ego hormonlu bir şekilde gelişmeye başlar. ne yapacaksın ki küçücük çocuksun. insanların seninle ilgilenmesi seni methetmesi hoşuna gidiyor. takdir edilmek güzel. başkalarının başaramadığı şeyleri başarmak güzel. yaşın 11 e falan geldiğinde yavaş yavaş bağımlı olursun. ego içinde hızla büyümeye devam eder. orta okula giderken karşı cinse ilgiler uyanmaya başlar ve doğanın bazı saçma kanunları dolayısıyla başarılı olduğun için karşı cins tarafından beğenilirsin. herkes sana aşık olur. götün tavan yapar. içinde olduğunu söylediğimiz ego artık dışındadır. hatta ego derindir. gözündür, yüzündür. sensindir. ego sen olmuştur. sen ise kendi bilinçaltında kaybolmuşsundur. Derinlerden çığlıklar atarsın ama kendin bile duymazsın. ergenliğe girmeye başladığında, yapmayı daha çok sevdiği bazı şeyler olduğunu fark edersin. Zekanın yaratıcı tarafı bu yaşlarda 9.78 lik depremi kaydeden richter cihazı gibidir. bu yaratıcı taraf seni müziğe itebilir. oyunculuğa itebilir. (eğer hala ergenliğin başındaysan ve şans eseri bunu okuyorsan, kesinlikle ilk neye ilgi duyduysan ölümüne peşinden git). sikik toplumsal kaygılarımız dolayısı ile bu tarz ilgiler bizde hor görülür. bir insanın değeri okuduğu okul ile eşleştirilir bizde. yaratıcı zekan ve dikte edilmeye yatkın çaresizliğin bu yaşlarda öyle kapışır ki bu seni rahatsız eder. kafanın içinde bu savaşı görebilir duyabilirsin. fakat bu savaşın kötü tarafı verdiği rahatsızlık değil, yarattığı tahribattır. kafanda bu savaşlar yaşanırken hem çok istediğin şeye yönelemezsin, hem de okulda başarın düşer. ite kaka bir anadolu lisesini kazanırsın. fakat liseye geldiğinde senden geriye kalan çöpten başka birşey değildir. Ve yıllardır içinde sinsice büyüyen egon bu duruma katlanamaz. o bir çöp olmayı kendine yediremez. dolayısıyla hırçınlaşırsın. sevdiğin şeylerden uzaklaşmış, sevmediklerinle iç içesindir. sen bir ressam olmalıyken, bir müzisyen olmalıyken, tubitak yarışlarına katılmalıyken ya da kitap yazmalıyken, orospu çocuklarının senin öğrenmen gerektiğini söylediği bir sürü gereksiz bilgiyi öğrenmekle meşgul olursun. üstüne üstlük etrafıdaki herkes bu konuda iyi olman için sana baskı yapar.. sen ise yeni sıçılmış bir bok gibi, sınıfın bi köşesinde sıraya yığılır ve lise bitsin diye beklersin. lise bitsin diye beklersin fakat ondan sonrası daha da kötüdür..üniversite.. üniversitede bir teslimiyet hali yaşarsın. etrafından kazanmış olduğun (aslında kazanmadın puanın ona yetti) bölüm hakkında ailen ve arkadaşların, öğretmenlerin o kadar güzel yorumlar yaparlar ki okuduğun bölümün kutsallığına inanırsın. aslında okuduğun bölümü metheden ailen veya öğretmenlerin kendi yarattıkları boktan sonucun vehametini görmemek için böyle yapar.. neyse.. okuduğun bölümün kutsallığına inanmış dahi olsan önüne geçilemez zekan tuzağa düşürüldüğünü anlamaya başlar. mezun olana kadar bu düşünce güçlenir. mezun olduktan sonra ise tam olarak anlarsın. neyi mi ? şunu: soyuldun, yağlandın ve bi güzel ...
sonuç olarak senin yeteneğin veya yeterliliğinle hiç bir ilgisi olmayan bir bölüme 4-6 sene vermiş, ayda 1.000 lira kazanmak için şirketlerin kapısını aşındıran değersiz bir boksundur. zekan sana bu boktan ortamda dahi yardımcı olmaya devam edebilir ve çevrendeki zavallıların çok değerli bulduğu bazı işlerde çalışabilirsin. fakat orlarda çalışmaya başladığında başarının sorgulamamakla ve farkında olmamakla yani biraz kıt zekalı olmakla doğru orantılı olduğunu göreceksin. senin zekan sayesinde gelen bazı üstün yorumlama yeteneklerin, algılarında daha seçici olmandan kaynaklanan farkındalıkların çalıştığın insanların senin yanında adeta çıplakmış gibi hissetmelerine sebep olacaktır. insanlar senin yanında böyle hissettikçe seni dışlayacaklardır.çünkü kimse kralın çıplak olduğunu itiraf etmek istemez. onlar farkında olmadan sürüklenerek getirildikleri o noktalarda mutlu olmak isterler. kendilerini değerli hissetme yöntemleri budur.
birkaç sene geçtikten sonra bir bakmışsın hiç bir işte dikiş tutturamayan, sadece çene yapan, hayata küfreden, kendine yapılanlardan dolayı etrafını suçlaması gerektiğini bilen fakat "kime anlatıyosun ki" diye kendi içine atan biri olmuşsun. intihar büyük ihtimaldir. xanax kesindir.
bu yazıyı okurken eşliğinde dinlemenizi tavsiye ederim.
http://www.youtube.com/watch?v=HSH--SJKVQQ
şans eseri bir şekilde allah vergisi bir zeka ile dünyaya geldiniz. aileniz memursa, bu durumunuz daha kolay farkedilir ve nedense çok üstüne gidilir. dilden düşürülmez zekanız. zekanız dillerden düşmedikçe herkesin sizden beklentisi artmaya başlar. çocukluğun veriyor olduğu bir optimizim ile bir süre bu beklentileri karşılarsınız. 1 numara olursunuz. parmakla gösterilirsiniz. gururunuz okşanmaya o kadar alışır ki ego hormonlu bir şekilde gelişmeye başlar. ne yapacaksın ki küçücük çocuksun. insanların seninle ilgilenmesi seni methetmesi hoşuna gidiyor. takdir edilmek güzel. başkalarının başaramadığı şeyleri başarmak güzel. yaşın 11 e falan geldiğinde yavaş yavaş bağımlı olursun. ego içinde hızla büyümeye devam eder. orta okula giderken karşı cinse ilgiler uyanmaya başlar ve doğanın bazı saçma kanunları dolayısıyla başarılı olduğun için karşı cins tarafından beğenilirsin. herkes sana aşık olur. götün tavan yapar. içinde olduğunu söylediğimiz ego artık dışındadır. hatta ego derindir. gözündür, yüzündür. sensindir. ego sen olmuştur. sen ise kendi bilinçaltında kaybolmuşsundur. Derinlerden çığlıklar atarsın ama kendin bile duymazsın. ergenliğe girmeye başladığında, yapmayı daha çok sevdiği bazı şeyler olduğunu fark edersin. Zekanın yaratıcı tarafı bu yaşlarda 9.78 lik depremi kaydeden richter cihazı gibidir. bu yaratıcı taraf seni müziğe itebilir. oyunculuğa itebilir. (eğer hala ergenliğin başındaysan ve şans eseri bunu okuyorsan, kesinlikle ilk neye ilgi duyduysan ölümüne peşinden git). sikik toplumsal kaygılarımız dolayısı ile bu tarz ilgiler bizde hor görülür. bir insanın değeri okuduğu okul ile eşleştirilir bizde. yaratıcı zekan ve dikte edilmeye yatkın çaresizliğin bu yaşlarda öyle kapışır ki bu seni rahatsız eder. kafanın içinde bu savaşı görebilir duyabilirsin. fakat bu savaşın kötü tarafı verdiği rahatsızlık değil, yarattığı tahribattır. kafanda bu savaşlar yaşanırken hem çok istediğin şeye yönelemezsin, hem de okulda başarın düşer. ite kaka bir anadolu lisesini kazanırsın. fakat liseye geldiğinde senden geriye kalan çöpten başka birşey değildir. Ve yıllardır içinde sinsice büyüyen egon bu duruma katlanamaz. o bir çöp olmayı kendine yediremez. dolayısıyla hırçınlaşırsın. sevdiğin şeylerden uzaklaşmış, sevmediklerinle iç içesindir. sen bir ressam olmalıyken, bir müzisyen olmalıyken, tubitak yarışlarına katılmalıyken ya da kitap yazmalıyken, orospu çocuklarının senin öğrenmen gerektiğini söylediği bir sürü gereksiz bilgiyi öğrenmekle meşgul olursun. üstüne üstlük etrafıdaki herkes bu konuda iyi olman için sana baskı yapar.. sen ise yeni sıçılmış bir bok gibi, sınıfın bi köşesinde sıraya yığılır ve lise bitsin diye beklersin. lise bitsin diye beklersin fakat ondan sonrası daha da kötüdür..üniversite.. üniversitede bir teslimiyet hali yaşarsın. etrafından kazanmış olduğun (aslında kazanmadın puanın ona yetti) bölüm hakkında ailen ve arkadaşların, öğretmenlerin o kadar güzel yorumlar yaparlar ki okuduğun bölümün kutsallığına inanırsın. aslında okuduğun bölümü metheden ailen veya öğretmenlerin kendi yarattıkları boktan sonucun vehametini görmemek için böyle yapar.. neyse.. okuduğun bölümün kutsallığına inanmış dahi olsan önüne geçilemez zekan tuzağa düşürüldüğünü anlamaya başlar. mezun olana kadar bu düşünce güçlenir. mezun olduktan sonra ise tam olarak anlarsın. neyi mi ? şunu: soyuldun, yağlandın ve bi güzel ...
sonuç olarak senin yeteneğin veya yeterliliğinle hiç bir ilgisi olmayan bir bölüme 4-6 sene vermiş, ayda 1.000 lira kazanmak için şirketlerin kapısını aşındıran değersiz bir boksundur. zekan sana bu boktan ortamda dahi yardımcı olmaya devam edebilir ve çevrendeki zavallıların çok değerli bulduğu bazı işlerde çalışabilirsin. fakat orlarda çalışmaya başladığında başarının sorgulamamakla ve farkında olmamakla yani biraz kıt zekalı olmakla doğru orantılı olduğunu göreceksin. senin zekan sayesinde gelen bazı üstün yorumlama yeteneklerin, algılarında daha seçici olmandan kaynaklanan farkındalıkların çalıştığın insanların senin yanında adeta çıplakmış gibi hissetmelerine sebep olacaktır. insanlar senin yanında böyle hissettikçe seni dışlayacaklardır.çünkü kimse kralın çıplak olduğunu itiraf etmek istemez. onlar farkında olmadan sürüklenerek getirildikleri o noktalarda mutlu olmak isterler. kendilerini değerli hissetme yöntemleri budur.
birkaç sene geçtikten sonra bir bakmışsın hiç bir işte dikiş tutturamayan, sadece çene yapan, hayata küfreden, kendine yapılanlardan dolayı etrafını suçlaması gerektiğini bilen fakat "kime anlatıyosun ki" diye kendi içine atan biri olmuşsun. intihar büyük ihtimaldir. xanax kesindir.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com