the holiday

soğuk, yapayalnız kış gecelerinin kurtarıcısı bi filmdir. ben liseli bir genç iken izlemiş * olsam da geldim 25ime nerdeyse hala hastayken, değilken, üzgünken, mutluyken, kafam ağrırken, beynim skilmişken bile oturup izlerim. bir de miles arıyorum ama yok.
filmde bir sürü hata var, bir sürü saçmalık var yeri geliyor oyuncular bile hunharca eleştiriliyor ben nedense kötü eleştiremiyorum. şu şöyle olsaymış meeeh diyemiyorum. çocuğum gibi bişey benim bu film ya da ben onun çocuğuyum *
Şimdi ingiltere'ye gitme kararını vermek üzereyken gidersem bi de surrey'e giderim demeden edemiyorum. üstümde battaniye, yanımda peluş ördeğim gene rezil bi liseli gibi izliyorum.