din

dik ve uyumsuzluk çıkaran duygu ve dürtüleri bir arada yaşamayı kolaylaştıracak biçimde kurallar, olmazsa korkularla, kontrol altında tutmayı amaçlayan, yani özünde uyumla birlikte insanların mutluluğunu amaçlayan olgudur.
tanımda da geçtiği üzre günümüzle bağdaştırıldığında anlam kayması yaşandığı açıktır. uyumdan öte uyumsuzluk halini almıştır. nasıl ne sebep olmuştur tartışılır ancak gidişat düşündürücüdür. küçücük sözlük örnekleminde bile kemalistler buraya dindarlar şuraya vay efendim öteki buraya diğeri şuraya diye darmadağındır ortalık.
özünde kişi neyin savunucuysa 'savunucusu da derken; şöyle gerçekten nedeni sonucuyla ben kendimi gerçekleştirmişim der gibi savunucu.' savunulan iyiyi güzeli mutlu edeni öğütlemez mi ve iyiye giderken kendi içinde adaleti. 'ne insanın sağladığı adaletten hayır gelmez miydi' evet olabilir ama düşünüyor sorguluyor ve ona göre yaşıyorsa biraz ümit vardır ha o zaman şapkaları bir önümüze alıp düşünsek mi?