mutluluk ve mutsuzluk

o kadar ince bir çizgi var ki arada, deli çıkarsınız.

uykuya sevgilinizin o huzurlu sesiyle dalıp, sadece 3 saat sonra uyanıp hüngür hüngür ağlayabilirsiniz.

Güven nasıldır bilir misiniz? Sanki o gittiğinde, yürüyemeyecek olduğunu hissetmektir, ayağının takılıp düşeceğini, düştükten sonra kalkamayacağını zannetmektir. nefes nefese kalmak pahasına da olsa, ayakların birbirine de dolansa, koşmaktır arkasından. yetişemeyeceğini bile bile...

Alevler içinde kalmaktan farksızdır umutsuzluk. Ve en kötüsü de, teselli ederken teselli ediliyor olmaktır bir anda. tepetaklak düşmektir bir binanın tepesinden yere çakılmak gibi. ne olduğunu bile anlayamadan...

Bazen en kötüsü de bile bile uyumaktır belki...
Bazen 36 saat ayakta kalsan bile uyuyamadığın zamanlar olur, uyuma sakın. Uykun olduğu halde uyumaman gerektiğini hissediyorsan sakın uyuma.

Çünkü sen uyursan herkes ölür..