alevi

iki turlusunu bugune kadar tanidim. insanlari ayirmak degil amacim, tanidigim insanlardan yola cikarak bu kaniya vardim. birincisi, ibadetini kendi icinde yapan, soylenenlere kulak asmayan, kendi halinde hepimiz gibi yasayan, sunniler ile hicbir alip verememe gibi bir durumu olmayan kisiler ki benim gozumde aydin kisilerdir.

ikinci kisim ise ne yazik ki bir kesim tarafindan devamli surette hor gorulmelerinden dolayi iran'daki siiler gibi dinden soguyup hatta dine dusman hale gelenlerdir. genelde bir cogu ateist yaklasimlar sergiler, sirf inat olsun diye sizin saygi duydugunuz seylere laf eder. hem haklilardir hem haksizlardir. haklilardir, toplumda alevi kokenli insanlara takinilan tavir cok aciktir, sivas olaylarini bir kenara birakalim, alevi diye kiz vermemeler, kiz almamalar, ailelerin baskisiyla bitirilen guzel evlilikleri hepimiz cevremizde en az bir kere gormusuzdur ki gozumun onunde ceyran etmis canli ornekler de mevcuttur. bu kapali kutuya sIkIstirilan alevi topluluklar ne yazik ki hor gorulmenin acisini ve ofkesini bu sekilde ifade etmek durumunda kaliyorlar. ama biraz daha direnseler o cok sevdikleri dinlerinden vazgecer hale gelmeyebilirlerdi diye dusunuyorum ama tabi onlarin yerinde ben olsam demiyorum, cunku bunun degisik bir versiyonu bizzat basima gelmistir.

ben sorunun dinin Turkiye'de uzerimize dayatilmasindan geldigini dusunuyorum. sunu yapmazsan, dinsiz, bunu yapmazsan imansizsin, anlayisi devam ettikce dine bir gram dahi meraki olan insanin bile sevkini sonduruyor. simdi Turkiye'de oturup azicik Kuran-i kerim okusaniz ve bunu sesli dile getirseniz dinci , yobaz damgasi yiyeceginiz gibi icki icip dinin kurallarin(onlarin yorumuna gore) yerine getirmediginiz icin munafik allahsiz alevi ( sakin ben bunu kullaniyorum gibi bir anlam cikmasin cok uzulurum) gibi sacma sozlerle karsilasiyorsunuz.

aslinda insanlara hur bir sekilde inanmak yada inanmamak hakki verilse belki insanlar daha mantikli dusunerek hakikaten inandigi icin o dine inanacak yada diger secimi secip inanmama hakkini kullanacak. ama biz kendi dinimizi, ogretilenleri, ozumsemekten ziyade uzerimize ezber bir gorev gibi dayatildigi icin, okudugu duanin anlamini bile bilmeyen bireyler olarak hayatimiza devam ediyoruz. yani yaptigimiz dinin bile neden nicin ne anlama geldigini bilmeden inaniyoruz belki de inandigimizi saniyoruz.

hayatim boyunca Turkiye'de kuran-i kerime dokunmadim. cunku devamli surette bu dis faktorlerin uzerime gelmesinden korktum. daha sonra cesitli sebepler dolayisiyle yurtdisina yerlestim. ve simdi duzenli olarak kitabimi okuyorum, neden inandigimin en azindan nedenini biliyorum, neyin neden oldugu konusunda kafami zorluyorum, oyle oldugu icin inanmak yerine mantikli rasyonel sebeplere dayandirarak yeri geldiginde sorgulayarak dinimi ogrenmeye basladim.

Bence Turkiye'de bu toplumsal baski unsurlari olmasa, kisilerin inanma yada inanmama hakkini hakikaten kullanabilse belki bircok problem olmayacakti.

En cok kizdigim sey asiri dinci kesimin onlar gibi olmayanlari dislama, asagi gorme, yeri geldiginde asagilamalaridir. yani o inandigi icin ustun insan onlara gore iyi musluman olmayan ya da inanmayanlar kotu, varliklari bile onlar icin tehdit olarak gormesi. aslinda bu kimseler o cok bagliyim diye kendisini toplum icinde ovme unsuru olarka kullandigi kutsal kitapta inananlarin inanmayanlardan sorumlu olmadigini yazan meshur :"sen cehennemliklerden sorumlu degilsin" cumlesini hatirladiklarini bile zannetmiyorum. Bazen bu tur yobaz diye tabir ettigimiz, dini kendi rant kavgasi, cikari icin kullananlari gorunce acaba ben inandigim din baska bir din mi diye dusunmuyor degilim.

Alevilik de ayni Allah inancina sahip kisilerin olusturdugu toplumlardir, ne sunniler onlardan ustundur ne de aleviler sunnilerden ustundur. neyin kavgasinin yapildigini hala anlamamaktayim, bazen ayni tanri inancina sahip hrtistiyanlarla bile ters gitmeye ses etmiyorum ama Alevi-Sunni kavgasi kadar anlamsiz degil hicbiri.