hayvanlarla konuşmak mümkün olsaydı

zaten mümkün ki..

yoksa ben o'na bakıp , bir şeyler derken belki sesimden değil ama, gözlerimden bir şeyler anlamazdı ki.

yemyeşil gözlerine bakıp da anlatmaya çalışırken o da bana bi' şeyler, dediklerim üstüne isteğinden vazgeçip , hızlıca yanıma gelmezdi. sonra önümdeki testlerin üstüne gelip oturmazdı sırf dikkat çekmek için.

bir elimde kalem ders çalışırken ben, bu tutup koluma girmeye çalışmazdı, o beyazlı-kahveli çizgi çizgi kuyruğunu ağzıma, yüzüme sokarcasına..

balkonda koştururken, arkamdan beni kovalarken resmen dediklerime inat bir şeyler yapmazdı.

ona kızarken , bana inat söylenmezdi kendi kendine, o yumuş yumuş tüyleriyle kıvrılıp bana sırtını dönmezdi.

isteği olmayınca, onla konuştuktan sonra bana kızıp gidip masadaki bardağı da devirmezdi..

ve daha yüzlerce gözlerimi dolduran anılar,yıllar öncesi ama, parça parça.. solarcasına ama hala canlı bi' şekilde..

şu an ne demek isterdin deseler bana, tek bir kelimelik cümle derdim..

özledim. her şeyini özledim o'nun ben.
sonsuz sevgiyi tek kelimede açıkla deseler, onun adını derdim sanırım.