çocukken atariye gitmek

yasim 22 ve cocuklugum neredeyse bu atarilerde gecti. bagimlisiydim. 8. sinifa kadar 8 okul degistirmeme ragmen ( dolayisiyla ev degistirdik ) her mahallede napar ne eder atari salonlarini bulurdum. gitmedigim zamanlar krize girmisligim bile olmustur. mustafalar, futbol oyunlari, pac man ler...bu atarilerden keske evimde bir tane olsa diye geceler boyu hayaller kurmusumdur. simdiki playstationlardan, xboxlardan hicbirinden bu zevki alamiyorum.

su siralar bazi alisveris merkezlerinde bunlarin gelismis versiyonlarida var. hep veletler ceviriyor etraflarini lakin firsat buldukca etrafta kimse olmadikca cebimi jetonlarla doldurup oynamisligimda vardir. kisacasi onlar cocukluk askimdir.